Αν δεν βάλει ο Μίκαμι το χεράκι του σε ένα παιχνίδι(βλ. Resident Evil 1, 4 και Evil Within 1) δεν πρόκειται να είναι μεγαλούργημα τρόμου. Αυτό ακριβώς συμβαίνει κι εδώ.
Βασίζεται μεν στο stealth(βασικό στοιχείο του horror), οι εχθροί είναι πολύ ανθεκτικοί και ταχείς, αλλά όσο σκοτεινό, μοχθηρό και ενδιαφέρον σε πλοκή ήταν το πρώτο τόσο πιο ανιαρό και μέτριο είναι αυτό. Δεν πήρε μαθήματα από τον προκάτοχό του. Βασίζεται στο stealth, σε άστοχα και αδύναμα όπλα, για να ισορροπήσει την ανικανότητά του να μας προσφέρει μία τρομακτική εμπειρία. Ο λόγος αποτυχίας του, ως horror game, απλός: Τα φωτεινά και σουρρεαλιστικά περιβάλλοντα, ο αστείος σχεδιασμός των εχθρών, οι αδύναμοι villains, ο γενικότερος συναισθηματισμός στο σενάριο, που βασίζεται σε ένα οικογενειακό δράμα( ο μπαμπάκας που ψάχνει τη κορούλα και βρίσκει και τη χαμένη γυναίκα του κάπου εκεί μέσα, την οποία ξαναχάνει) , το καθιστούν περισσότερο "ρομαντική" ταινιούλα βγαλμένη από κινηματογράφο παρά παιχνίδι τρόμου και αγωνίας. Μόνον η Kidman ξεχώρισε σαν χαρακτήρας σε αυτό (και ο ελάχιστα εμφανιζόμενος υπεύθυνος της Modius) παρά ο Sebastian και οι κακοί, με τα αστεία κίνητρα, που ο ένας είναι ένας αποτυχημένος καλλιτέχνης κι άλλος ένας πάστορας ,που ονειρεύεται να γίνει κάτι σαν ο νέος Πάπας Ιννοκέντιος ο τρίτος.
Μέτριο προς λιγάκι καλό σαν παιχνίδι. Το classic mode μία καλή εμπειρία, λιγότερο βασανιστική από το akumu. Στη τιμή του, για κάποιον που δεν το έχει παίξει, είναι ανεκτό.

Νομίζω ότι είναι καλύτερο του προκατόχου του από άποψης ιστορίας-σεναρίου μιας και ασχολείται περισσότερο με τον προσωπικό, οικογενειακό εφιάλτη του κεντρικού ήρωα...Η τουλάχιστον εγώ αυτό προτιμώ! Θα έλεγα ότι είχε ελάχιστα μεν αλλά περισσότερα από το πρώτο, glitches, πράγμα που σίγουρα ρίχνει την απόδοση του gameplay του! Κρατώ βέβαια μια πισινή, μήπως έφταιγε για αυτό, η κονσόλα ή ακόμα ακόμα και σημάδια στο δισκάκι. Είναι πιο εύκολο θαρρώ από το προηγούμενο, μιας και στοχεύει, σε αρκετά βίντεο αλλά και εφέ (ηχητικά & εικονικά) ώστε να κάνει την ιστορία πιο κινηματογραφική και κατ επέκταση πιο ενδιαφέρουσα...Εχει κάποια πρωτότυπα συν που αφορούν στην οποία ενίσχυση και μόνο, του πρωταγωνιστή. Δεν θα έλεγα σε καμία περίπτωση ότι απογοητεύει αλλά σίγουρα αφήνει το συνηθισμένο ερώτημα, όντας 2λογία πλέον, πιο προτιμάει ο καθένας περισσότερο, βάση του τι αποζητά από ένα τέτοιου είδους παιχνίδι...Τέλος να πω ότι πιο πολύ ανατριχιαζει πάρα τρομάζει αν υποθέσουμε ότι ένα video game μπορεί να σου προσφέρει ένα τέτοιο συναίσθημα.

Εχοντας παιξει και τα δυο παιχνιδια της σειρας, ειμαι σχετικα διχασμενος με το δευτερο. Εξηγουμαι λοιπον:

1.) Η πολη στην οποια διαδραματιζεται το story λεγεται Union. Παρολο που ειναι οντως ομορφα σχεδιασμενη, η ενταξη open world στοιχειων λειτουργησε αρνητικα γιατι αφαιρει το αισθημα της κλειστοφοβιας. Αν 'τραβηξεις' πολλα zombies, μπορεις απλα να τρεξεις μεχρι να σε χασουν απ' το οπτικο τους πεδιο. Επιπλεον, μπορεις να spam-αρεις stealth kills μεσα απ' τους θαμνους, και να τα σκοτωνεις ενα προς ενα μεχρι να μην μεινει κανενα ορθιο.

2.) Οι δυο main villains (Stefano Valentini και Father Theodore) παρολο που εχουν αρκετο ενδιαφερον σαν προσωπικοτητες, δεν αγγιζουν το σαδισμο και τη μυστικοπαθεια του Ruvik απ' το πρωτο.

3.) Τα bosses ομως καθως και ολοι οι εχθροι που σε καταδιωκουν (Anima, Guardian, Lost, Obscura κ.λπ.) ειναι αρκετα spooky και ισαξιοι αυτων του πρωτου (αν οχι καλυτεροι).

4.) Παρα πολλα guns.. δε χρειαζονταν τοσα πολλα. Ειναι survival horror στην τελικη, οχι action. To machine-gun και το flamethrower δεν θα 'πρεπε να υπαρχουν καν.

5.) Το ending, αν και φανταστικο με τρελο twist, εμοιαζε βγαλμενο απο ταινια δρασης, το οποιο δεν αρμοζει σε παιχνιδι του ειδους.

6.) Η περιγραφη της υποθεσης εσωτερικα γινεται κυριως με exposition, δηλαδη πολλες φορες θα πιασεις τον Sebastian να μιλαει στον εαυτο του, μονο και μονο για να σου εξηγησει την υποθεση. Το πρωτο παιχνιδι σου λεγε "πεσε και κολυμπα, δε με νοιαζει, βγαλε μονος σου ακρη" το οποιο μου αρεσε περισσοτερο μιας και ηταν σαν να 'μπαινες στα παπουτσια του detective. Στο δευτερο, σου εξηγουν ακομα και την καθε ανουσια λεπτομερεια και ολο το μυστηριο απλα εξαφανιζεται.

7.) Το crafting system πολλες φορες θυμιζε Dying Light. Γενικα, σε πολλα σημεια το παιχνιδι ηταν unoriginal, απ' την αποψη οτι ειχε στοιχεια απο πολλους mainstream survival horror τιτλους. Το πρωτο ηταν τερμα unique και πρωτοτυπο.

Ηταν λογικο να υπαρξουν τοσο μεγαλες αλλαγες βεβαια. Στο πρωτο, game director ηταν ο Shinji Mikami που θεωρειται ενας απ' τους top designers στον τομεα του Survival Horror, ενω στο δευτερο ηταν απλα supervisor, κανοντας πασα την θεση του στον John Johanas ο οποιος ειναι αρκετα μικρος σε ηλικια και οχι τοσο εμπειρος.

Οσον αφορα τωρα το τριτο part της σειρας, εικαζεται οτι θα βγει περιπου το 2021 μετα την κυκλοφορια του PS5, μιας και η ομαδα του The Evil Within (Tango Gameworks) δουλευει πανω σε ενα αλλο τιτλο που λεγεται Ghostwire Tokyo, οποτε υπομονη.

Γενικα ηταν ενα αξιολογο παιχνιδι, ενα 8/10 το παιρνει ανετα, ισως και 9, αλλα το πρωτο για μενα επαιρνε 10 με τονο.

To Evil Within 2 είναι ένα αρκετά ευχάριστο horror game με ξεκάθαρη βελτίωση σε διαφόρους τομείς σε σχέση με τον προκάτοχο του αλλά και με μια σχετική υποβάθμιση σε άλλους.Η θετική αλλαγή ξεκινά θα έλεγα με τα γραφικά που είναι το πρώτο ίσως που αντικρύζει ο κάθε παίκτης όταν ξεκινάει για πρώτη φορά έναν νέο τίτλο,οπότε εκεί υπάρχει ξεκάθαρη πρόοδος με τις περισσότερες σκηνές να είναι απο πολύ καλές έως και εντυπωσιακές.Στα του ήχου αν και τα εφέ είναι σχετικά φτωχά σε ποιότητα ,είναι ικανοποιητικά και αυτα περισσότερο δουλεμένα απο τον προηγούμενο τίτλο σε συνδυασμό με πολλούς αναπάντεχους μικρούς θορύβους και απο τα ηχεία αλλά και απο το controller με την ιδιότητα του jump scare για να έχουν τον εκάστοτε παίκτη συνεχώς στην ''τσίτα'' ,κάτι που είναι διασκεδαστικό όταν ασχολείσαι με horror παιχνίδι.Στα του gameplay ,προστέθηκε περισσότερη δράση με περισσότερα όπλα και στοιχεία μάχης και μικρά open world sections σε κάποια chapters με πολλά animation και πράγματα που συμβαίνουν σε όλη την έκταση του χάρτη απο εχθρούς εντελώς απρόβλεπτους και εξαιρετικά επικίνδυνους σε μεγάλα επίπεδα δυσκολίας.Στον τεχνικό τομέα δυστυχώς, το engine της εταιρίας δεν απέδωσε ξανά όπως θα έπρεπε διατηρώντας το framerate με το ζόρι στα 30fps με αποτέλεσμα πολλές φορές να κουράζει και η κάμερα και ο χειρισμός σε πιο συμβατική κονσόλα ps4 slim.Επίσης η προσθήκη first person mode χωρίς να έχετε ps4 pro δεν υφίσταται καθώς τα πράγματα γίνονται χειρότερα και η εικόνα προκαλεί ζαλάδα στα πρώτα μόλις δευτερόλεπτα.Το στόρυ επίσης έχασε την αίγλη που είχε στο evil within 1 ,έγινε περισσότερο μια οικογενειακή περιπέτεια με αδιάφορους διαλόγους σε αρκετές στιγμές ιδιαίτερα απο την πλευρά του πρωταγωνιστή με έντονη έλειψη μυστηριού και αγωνίας.Συμπερασματικά σαν τίτλος παρά τα αρνητικά αξίζει ,δεδομένης και της τιμής του,ιδιαίτερα όποιος έχει ήδη ασχοληθεί με το προηγούμενο κεφάλαιο της ιστορίας θα εκτιμήσει σίγουρα τις νέες προσθήκες στην συνολική εμπειρία .Στιγμές τρόμου και έντασης υπάρχουν πολλές και τον σκοπό του τον πετυχαίνει σαν τελικό αποτέλεσμα ,ίσως με καλύτερο optimization και πλουσιότερη ιστορία να είχαμε ακόμη καλύτερη δουλειά αλλά σε γενικές γραμμές ικανοποιητικότατο,δοκιμάστε το.

Στο δεύτερο μέρος της ιστορίας, υπήρξε σημαντική βελτίωση στο θέμα των γραφικών και του ήχου. Υπάρχουν όμως πολλά αρνητικά, που συνολικά κάνουν το παιχνίδι πιο κακό σε σχέση με τον προκάτοχό του. Αρχικά, η ιδέα του open world horror game, δεν νομίζω ότι λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό, αφού μάλλον αντιγράφει το πρώτο sillent hill και δεν ταιριάζει με την ιστορία του τίτλου. Επίσης, μου έλειψαν σε μεγάλο βαθμό οι μάχες με τα mini boses που γίνονταν στο νούμερο 1, αφού το μόνο διαφορετικό που συμβαίνει κατά την διάρκεια του περισσότερου παιχνιδιού είναι ένα πνεύμα που τραγουδάει και εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση (ανατριχιαστικό, αλλά δεν είναι τόσο εντυπωσιακό συγκριτικά με τους εχθρούς του πρώτου game.
Ενώ ξεκινάει πολύ δυναμικά σαν ιστορία, με τον κακό που φωτογραφίζει τα θύματά του καθώς τα σκοτώνει και τα παγώνει στον χρόνο, γρήγορα χάνει την ταυτότητά του και γίνεται χαοτικό, αφού ο παίχτης αναγκάζεται να πραγματοποιεί πολλά πισωγυρίσματα μέσα στον χάρτη.
Μου άρεσε η ιδέα του γεμίσματος της ζωής, αφού ο Σεμπάστιαν πίνει καφέ και ξαναγίνεται σαν καινούριος, αλλά δεν μου έκανε κλικ η μετατροπή του συστήματος δημιουργίας προμηθειών μέσω του workshop, ενώ παράλληλα μειώθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό το εύρος των ικανοτήτων που μπορεί να επιλέξει ο χρήστης για να αναβαθμίσει τον ντετέκτιβ. Τα τέρατα από την άλλη, αν και αρκετά τρομακτικά, θυμίζουν πλέον Resident Evil, καταστρέφοντας με αυτόν τον τρόπο την μοναδικότητα των εχθρών του πρώτου παιχνιδιού. Φυσικά, δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι όταν μαζεύεις προμήθειες και κοιτάς κάτω από τα αυτοκίνητα, μπορεί να πεταχτεί κάποιος εχθρός και να σε χτυπήσει πολύ άσχημα, αφού δεν έχεις μεγάλα περιθώρια αντίδρασης, ειδικά στο nightmare επίπεδο. Ήταν αμέτρητες οι φορές που ο χαρακτήρας μου σκοτώθηκε, αφού ήμουν χαμηλά σε life και καθώς έψαχνα για σφαίρες με σκότωσε τέρας κάτω από κάποιο όχημα. Η βαλίστρα εξακολουθεί να είναι κακή σαν όπλο, ενώ τα νέα ηλεκτρικά bolt, στο ανώτερο επίπεδο δυσκολίας, δεν κάνουν τίποτα απολύτως στους εχθρούς, ακόμα και εάν πλημμυρίσει η περιοχή με νερό.
Συμπερασματικά θα έλεγα πως απογοητεύτηκα, αφού έχει ορισμένα καλά στοιχεία, που όμως επισκιάζονται από τα πολλά περισσότερα αρνητικά.

Το πρώτο Evil Within, ήτανε ένας αξιοπρεπέστατος τίτλος, ένα πραγματικό Survival/Horror και με αρκετά επιβλητική ατμόσφαιρα.Το Evil Within 2, είναι όλα αυτά σε ενισχυμένη έκδοση. Μιλάμε για έναν τίτλο που όλοι οι λάτρες του παραδοσιακού Survival/Horror genre όπως αυτό μας συστήθηκε με το πρώτο Resident Evil θα λατρέψουν και οφείλουν να έχουν στην συλλογή τους.

Αισθητικά ο τίτλος είναι πανέμορφος. Έχει πάρει σαφή δάνεια απο άλλα games του είδους αλλά και απο τον κινηματογράφο (Matrix,Inception) και πετυχημένες τηλεοπτικές σειρές (π.χ. Hannibal). Το παιχνίδι - αν και δεν το λέει - πρακτικά χωρίζεται σε 2 parts, κρατώντας όμως την ποιότητα στο ίδιο υψηλό επίπεδο. Είναι ένας "γεμάτος" απολαυστικός τίτλος και μια εξαιρετική προσθήκη στην κατηγορία Horror.

ΘΕΤΙΚΑ :

+ Εξαιρετική, Γνήσια Horror αισθητική και ατμόσφαιρα.

+ Ικανοποιητικότατη διάρκεια κοντά στις 14 ώρες.

+ Αρκετά καλό replay value. Μετά τον τερματισμό ο παίκτης "ξεκλειδώνει" αρκετά bonus.

+ Το Survival στοιχείο προσθέτει επιπλέον αξία στο gameplay και δίνει εξτρα βάρος στις επιλογές του παίκτη.

ΑΡΝΗΤΙΚΑ

- Το Story είναι λίγο αχταρμάς. Το δεύτερο μισό πάντως είναι εξαιρετικό αλλά σου δίνει την αίσθηση ότι είναι ελαφρώς ασύνδετο με το πρώτο μισό παρά το κοινό Main Objective.

Αξίζει τα λεφτά του. Τίμια η τιμολόγηση στα 20~30 ευρώ, Must buy για τους λάτρεις των Horror.