Οι μορφές που μπορούμε να δώσουμε στο ρήμα ανάλογα με το πώς θέλουμε να παρουσιάσουμε αυτό που δηλώνει το ρήμα λέγονται εγκλίσεις. Οι τρόποι αυτοί, οι εγκλίσεις, είναι τρεις: η οριστική, η υποτακτική και η προστακτική. Η οριστική φανερώνει κάτι βέβαιο και πραγματικό. Παίρνει άρνηση δε(ν). Το Σάββατο θα πάω μια εκδρομή. Τελικά δε θα πάμε στο θέατρο. Η υποτακτική φανερώνει κάτι που θέλουμε ή περιμένουμε να γίνει. Παίρνει άρνηση μη(ν). Ας ξεκουραστούμε λίγο. Είναι ώρα να ξεκουραστούμε. Ας μην κάνουμε αρνητικές σκέψεις. Η προστακτική φανερώνει προσταγή, επιθυμία, ευχή. Έχει μόνο β΄ ενικό και β΄ πληθυντικό πρόσωπο. Κοίταξέ με. Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.