«Ήταν αργά το βράδυ όταν έφτασε ο Κ. Το χωριό ήταν βυθισμένο στο χιόνι. Ο λόφος του Πύργου δε φαινόταν, καταχνιά και σκοτάδι τον τύλιγαν από παντού, κι ούτε ένα αμυδρό φωτάκι δεν έδειχνε ότι εκεί υπήρχε ο μεγάλος Πύργος. Ο Κ. στάθηκε κάμποση ώρα στη ξύλινη γέφυρα, που οδηγεί απ’ τη δημοσιά στο χωριό, με το βλέμμα του ψηλά, στο απατηλό κενό».

Το μυθιστόρημα...