Είτε νεφέλη στην Τροία, είτε ένσαρκη στην Αίγυπτο, η καταγωγή της Ελένης ως Ελένης είναι ερωτογενής, με όλες τις επιπτώσεις που έχει αυτή η διάσταση από καταβολής κόσμου.

Παρόλο όμως που, έκτοτε, η διάσταση αυτή υποβιβάστηκε, παρόλο που ο σαρκικός πόθος όπως τον εκπροσωπεί η Ελένη εξομαλύνθηκε, και επιδιώχθηκε να συγκαλυφθεί ο σεξουαλικός παράγων και οι καταλυτικές του συνέπειες όπως τις ραψωδεί ο Όμηρος και τις διεκτραγωδεί ο Ευριπίδης στην ομώνυμη "τραγωδία" του, εντούτοις η Ελένη ως ενσάρκωση όχι μόνο του τέλειου κάλλους αλλά και της ασύμβατης επιθυμίας, παραμένει αναλλοίωτη στην βαθιά ενδοχώρα μας, στην ασυνείδητη περιοχή μας, εκεί όπου βυθομετρείται ο ασυμβίβαστος και ακατάβλητος πόθος.

Η Ελένη έχει το πρόσωπο και το σώμα του καθενός μας.