Με την οξύνοια, την τρομερή διεισδυτικότητα και τη συναρπαστική πρόζα του, αυτός 'ο ιεραπόστολος που γράφει σαν άγγελος' αναλαμβάνει με το τελευταίο του βιβλίο να μας ταξιδέψει στα πιο υποβλητικά θέματα της σύγχρονης επιστήμης: από την αστρονομία ώς τη γενετική, και από τη γλώσσα ώς την εικονική πραγματικότητα, ο Dawkins ξεδιπλώνει μια ευφυή εκτίμηση περί του τι είναι -και τι δεν είναι- επιστήμη, διατυπώνοντας μια θέση άκρως γοητευτική: εξυμνούμε την επιστήμη όχι επειδή μας είναι χρήσιμη, αλλά γιατί μας εξυψώνει και μας διεγείρει τη φαντασία ακριβώς όπως κάνει η ποίηση... (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

Ο τίτλος του βιβλίου μου είναι από τον Κιτς (Keats), ο οποίος πίστευε ότι ο Νεύτων, ανάγοντας το ουράνιο τόξο σε χρώματα του φάσματος, κατέστρεψε όλη την ποιητικότητά του. Ο Κιτς δεν θα μπορούσε να κάνει μεγαλύτερο λάθος απ` αυτό, και σκοπός μου είναι να οδηγήσω στο αντίθετο συμπέρασμα όλους όσους μπαίνουν στον πειρασμό μιας παρόμοιας οπτικής. Η επιστήμη είναι, ή θα έπρεπε να είναι, εμπνευστής μεγάλης ποίησης. Δεν διαθέτω όμως το ταλέντο να παραθέσω αποστομωτικά, αληθινά επιχειρήματα, οπότε πρέπει να βασιστώ σε πιό πεζή πειθώ.

Το ξετύλιγμα του ουράνιου τόξου από τον Νεύτωνα οδήγησε στη φασματοσκοπία, που αποτέλεσε, όπως φαίνεται, το κλειδί για το μεγαλύτερο μέρος των σημερινών γνώσεών μας για το σύμπαν.