Ο Αρχιμανδρίτης Τζόσλιν οραματίζεται ότι ο Θεός τον επέλεξε για να υψώσει ένα τεράστιο κωδωνοστάσιο πάνω στο μεσαιωνικό του καθεδρικό ναό.

Χωρίς θεμέλια και παρά τις αγωνιώδεις συμβουλές κληρικών και μαστόρων μαζί, το κωδωνοστάσιο χτίζεται -οκτάγωνο το οκτάγωνο, αέτωμα το αέτωμα-, μέχρι που η σκιά του πέφτει σκοτεινή στην πλάση που απλώνεται από κάτω.

Ακόμα σκο darker πέφτει πάνω στον ίδιο τον Αρχιμανδρίτη.