Το νερό της βροχής ράπιζε με δύναμη το τζάμι, και το μεγάλο ρολόι της κουζίνας –αυτό με τον κούκο που την είχε μαγέψει τις πρώτες μέρες της παραμονής της στο διαμέρισμα εκείνο στην Αστόρια της Νέας Υόρκης– είχε σημάνει πέντε η ώρα. Ο ουρανός ήταν βαρύς και συννεφιασμένος και η μουντάδα έξω δημιουργούσε την ψευδαίσθηση πως είχε ήδη νυχτώσει. Κάποια φώτα σε γειτονικές πολυκατοικίες ήταν από ώρα αναμμένα και η Ηλέκτρα παρακολουθούσε αφηρημένα τις σταγόνες που κυλούσαν πάνω στο γυαλί του παραθύρου, άλλες πιο βιαστικές και φευγάτες και άλλες αναποφάσιστες, μπερδεμένες μπροστά σε αυτό που έμελλε να συμβεί, στέκονταν για λίγο ακίνητες, πεισμωμένες, φουσκώνοντας και γεμίζοντας όλο και περισσότερο, κρατιόνταν, θαρρείς, με νύχια και με δόντια πριν παραδοθούν με τη σειρά τους στο αναπόφευκτο, στον νόμο της βαρύτητας δηλαδή. Κάποιο παράθυρο πρέπει να είχε ξεχαστεί ανοιχτό, γιατί στα ρουθούνια της έφτανε η μυρωδιά του νοτισμένου χώματος ανακατεμένη με εκείνη του καφέ που πάγωνε εδώ και ώρα ανέγγιχτος στο φλιτζάνι της. Ένα μωρό έκλαιγε σε κάποιο από τα γειτονικά διαμερίσματα, κάποια νοικοκυρά μαγείρευε κάτι με μπόλικο σκόρδο. Και μπορεί όλες οι αισθήσεις της να ήταν ηθελημένα εγκλωβισμένες σε ερεθίσματα ξένα και ανούσια, η ψυχή της όμως αναγνώριζε, με τρόμο είναι η αλήθεια, πως η ουσία όλου του κόσμου –του δικού της κόσμου τουλάχιστον– βρισκόταν εδώ, ανάμεσα σε εκείνους τους τέσσερις τοίχους που την έπνιγαν και την πλάκωναν ανελέητα εδώ και ώρα.
14
85
€
15 Coins
Για να κερδίσεις τα Skroutz Coins, γίνε μέλος του Skroutz Plus και αποδέξου τους όρους του προγράμματος επιβράβευσης.
Παράδοση
έως Τετ, 12 Αυγ
2,00 € σε Skroutz Point
ή
3,00 €
μεταφορικά
