«...Ο κόσμος ξανάρχιζε κάθε μέρα στην Τιπαζά μέσα σ` ένα φως καινούριο πάντα. Ω φως! Κραυγή όλων των ηρώων στο αρχαίο δράμα, μπροστά στο πεπρωμένο τους. Το τελευταίο τούτο καταφύγιο ήταν και δικό μας και τώρα το `ξερα. Στην καρδιά του χειμώνα, ανακάλυπτα επιτέλους πως φύλαγα μέσα μου ένα αήττητο καλοκαίρι».

Για την ανθρωπότητα που ασφυκτιά κάτω απ` τις...