Ο φιλόσοφος που μελετά το έργο του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη ή του Πλωτίνιου, βρίσκεται ενώπιον κειμένων, τα οποία, μολονότι γεννούν πολλά ζητήματα χρονολογίας, αντιγραφής ή αυθεντικότητας, παρουσιάζουν εν τούτοις τέτοιαν ευρύτητα, ώστε να προκύπτει μάλλον ζήτημα ερμηνείας και διείσδυσης στον πλούτο μιας σκέψης, παρά εργασίας "συγκόλλησης" αποσπασμάτων, ανεπαρκών συχνά ή αντιφατικών.

(. . .) [Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]