Ένας φιλεύσπλαγχνος ταχυδακτυλουργός ανοίγει ένα βιβλίο γεμάτο «θαύματα». Ζώα που χάνονται και ξαναζούν –ο ρινόκερως του Ντύρερ, τα προϊστορικά ζώα της Ηπείρου, τα λάμα των Άνδεων–, παιδιά που επιζούν απ` τον πόλεμο, καλλιτέχνες που ζουν σύρριζα στον θάνατο και πέρα απ` αυτόν: η Βιρτζίνια Γουλφ, ο Ματσούο Μπασό, ο Ανρί Ματίς, ο Κλωντ Ντεμπυσσύ.

Ένα βιβλίο για τον θάνατο – και τι μένει μετά. Μα και για την σημασία της τέχνης στη ζωή· όχι ως αισθητικού φαινομένου, αλλά ως σώματος πλασμένου από την ίδια την σάρκα της ζωής. Σαν η ρήση του Γουίλλιαμ Μπλαίηκ, «Όλη η Δουλειά του Ανθρώπου είναι οι Τέχνες», να ήταν κυριολεκτικώς αληθής – και το απόλυτο γεγονός του θανάτου ένας από τους λόγους της αλήθειας της.