Το ευλογημένο καλυβάκι του Τιμίου Σταυρού. Διακρίνεται η εμπροσθία πλευρά και η εληά, όπου καθότανε ο Γέροντας με τους επισκέπτες και τους έτρεφε, όχι, με εληές, αλλά με τον λόγο του Θεού και ξεκούραζε τις ψυχές τους. Πόσες φορές καθίσαμε εκεί μαζί, κάτω από την σκιά της εληάς, και ως λαϊκός, αλλά και αργότερα ως μοναχός, οπότε αισθανόμουν το καλυβάκι ως πατρικό μου σπίτι διότι εκεί αλήθεια αναγεννήθηκα. Η μεγαλύτερη ευλογία της ζωής μου!