Πριν ξεκινήσω την κριτική μου, πρέπει να πω δύο πράγματα:

α) Έχω μεγάλη εμπειρία στα χρώματα κιμωλίας, έχω χρησιμοποιήσει και Annie Sloan, και τα Novocolor που φέρνει το Practiker κι έχω βάψει στο εξοχικό, τραπέζι, συρταριέρα, κομοδίνα, και μεγάλη ραφιέρα σε διαφορετικές φάσεις.

β) Δεν έχω ξανακάνει αρνητική κριτική σε προϊόν, ακόμη κι όταν δεν ήμουν ευχαριστημένη.

Αλλά...

Με αυτό το απαράδεκτο προϊόν, που η Vernilac ονομάζει χρώμα κιμωλίας, έχω τόσο πολύ δυσκολευτεί, τόσο πολύ αγανακτήσει, τόσο πολύ απογοητευτεί, που σκέφτηκα να σώσω άλλους χρήστες από τέτοια περιπέτεια.

Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω... 

Κατ' αρχάς είναι τόσο αραιό, που χρειάζεσαι 4 χέρια, για να πεις ότι πέτυχες κάποια κάλυψη. Δεν το καταλαβαίνεις στο πρώτο χέρι, γιατί όλα δεν πετυχαίνουν πλήρη κάλυψη στο πρώτο. Γι' αυτό και την πάτησα και συνέχισα. Στο δεύτερο το αντιλήφθηκα, μα είχα κιόλας επενδύσει χρήματα και τόσο κόπο, που δεν ήθελα να παραδεχτώ πως πιάστηκα τόσο κορόιδο. Και συνέχισα.... Βάφω τρεις μέρες τώρα. Το καταλαβαίνεις και στο ξέπλυμα των πινέλων πόσο φτωχό σε χρωστικές είναι...
Όμως υπάρχει και χειρότερο! Οι χρωστικές που το αποτελούν διαχωρίζονται αμέσως. Δείτε και τις φωτογραφίες που παραθέτω. Αναγκαζόμουν να έχω ένα αναδευτήρι μέσα στο δοχείο και να ανακατεύω πριν από κάθε βούτηγμα του πινέλου!

Μα και πάλι! Στην κάθε πινελιά άφηνε αλλού μια απόχρωση πιο ανοιχτή και αλλού μια πιο σκούρα. Κι όσο προσπαθούσα να το βελτιώσω, γινόταν σε άλλο σημείο. Στο πέμπτο χέρι σήμερα, και δεν έχω πετύχει ομοιομορφία... Έχω εξαντληθεί κι είμαι τόσο θυμωμένη, που τελικά μετά από όλα αυτά δεν θα έχω και τα έπιπλα που ήθελα. Σαν καραγκιόζικα έγιναν!

Ακίμη και σε φωτογραφία από απλό κινητό, φαίνονται οι διχρωμίες που βγάζει.

Πάρτε οποιαδήποτε άλλη μάρκα. Χειρότερη δεν θα σας βγει!