Ὁ π. Ἐφραίμ, μὲ τρόπο μοναδικὸ καταφέρνει νὰ συνδυάσει ἐπιτυχῶς τὸ πηγαῖο λογοτεχνικό του τάλαντο μὲ τὴν ἐπιστημονικὴ θεολογική του συγκρότηση καὶ τὴν ἱερατική του ἰδιότητα, προσφέροντάς μας ἔτσι κείμενα ὑψηλῆς αἰσθητικῆς ἀρτιότητας ἀλλὰ καὶ θεολογικῆς οὐσίας, ὅπως αὐτὰ ποὺ συμπεριλαμβάνονται στὸ ἀνὰ χεῖρας βιβλίο.

Μὲ πρωτοτυπία, ζωντάνια, ἀμεσότητα καὶ παραστατικότητα, μᾶς δείχνει τὸ γνήσιο ὀρθόδοξο ἦθος ποὺ προβάλλει μέσα ἀπὸ τὴν ποιητικὴ καὶ ἀφηγηματική του δεινότητα, πρᾶγμα ποὺ ἀναδεικνύεται μέσα ἀπὸ τὶς ποικίλες θεματικὲς ποὺ πραγματεύεται λογοτεχνικὰ καὶ θεολογικά.