Γενικά προτιμώ να βλέπω anime, μιας και δυσκολεύομαι να συγκεντρωθω πάνω από σελίδες για να διαβάσω για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παρόλα αυτά, επειδή είχα ακούσει πολλά για την συγκεκριμένη σειρά, όπως επίσης και για το ότι κατά πάσα πιθανότητα δεν θα γίνει ποτέ anime, αποφάσισα να την διαβάσω, παρά τα 147 κεφάλαια με περίπου 2.500 σελίδες.

Παρακολουθούμε την ζωή του πρωταγωνιστή, πρώτα σε ηλικία δημοτικού, έπειτα στην εφηβεία και στην ενήλικη ζωή, με πολλά πράγματα, κυρίως άσχημα να συμβαίνουν γύρω του και να τον επηρεάζουν και να τον αλλάζουν σαν χαρακτήρα.
Έχω πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου, διαβάζοντας τις σκέψεις του χαρακτήρα, να κάνω παύση και να σκέφτομαι ότι και εγώ στο παρελθόν έχω κάνει αντίστοιχες σκέψεις, ο τρόπος που βλέπει τον κόσμο με έναν περίεργο τρόπο πολλές φορές, μου μιλούσε σε προσωπικό επίπεδο.

Θα ήθελα επίσης να πω ότι δεν είναι χαρούμενη ιστορία, και σε άτομα που ίσως πάσχουν από κατάθλιψη μπορεί να έχει έντονη επιρροή σαν ιστορία, και καλό θα ήταν κανείς να το έχει υπόψιν πριν ξεκινήσει την ανάγνωση.

Τέλος θα μπορούσα να πω την κριτική μου ως προς την σειρά με λόγια, αλλά αντί αυτού, θα παραθέσω απλά μια φωτογραφία με το τατουάζ που έκανα τον πρωταγωνιστή, για να μου θυμίζει πάντα την ιστορία του.