Η ομορφιά της φύσης και η μοναξιά του ανθρώπου είναι κυρίαρχα θέματα στο έργο του Καρλ Νταβίντ Φρήντριχ (1774-1840). Ο καλλιτέχνης συχνά τοποθετεί μια μικρή ανθρώπινη φιγούρα σε ένα ευρύ τοπίο, όπως στις διάσημες ζωγραφιές του «Μοναχός δίπλα στη Θάλασσα» και «Ο Περιπλανώμενος πάνω από τη Θάλασσα της Ομίχλης». Η σημασία και η επιρροή αυτού του σπουδαίου ρομαντικού ζωγράφου υπήρξαν επί μακρόν υποτιμημένες. Όταν πέθανε, ο Φρήντριχ είχε ήδη ξεχαστεί από τους συγχρόνους του και επανακαλύφθηκε μόνο στις αρχές του 20ού αιώνα. Σήμερα θεωρείται ο σημαντικότερος Γερμανός ζωγράφος της γενιάς του και πρόδρομος του Εξπρεσιονισμού. Μια φορά, ο Φρήντριχ έδωσε την εξής συμβουλή σε έναν καλλιτέχνη-συνεργάτη του, ο οποίος ήθελε να ξεφύγει από τους ακαδημαϊκούς κανόνες: «Κλείσε το φυσικό σου μάτι ώστε πρώτα να δεις τον πίνακά σου με το πνευματικό σου μάτι. Στη συνέχεια φέρε στο φως ό,τι είδες στο σκοτάδι, ώστε να έχει αντίκτυπο στους άλλους, λάμποντας εσωτερικά από έξω». Με άλλα λόγια, συγκέντρωση και όχι μίμηση, ουσία και όχι επιπόλαια πινελιά.

Σελίδες: 96, Έτος Έκδοσης: 1118, Διαστάσεις: 21x21cm