Σε αυτό το σχεδόν ακίνητο μπλουζ τα δύο πρόσωπα (γυναίκα και άντρας) εναλλάσσονται χωρίς αυτό να δηλώνεται καθ' όλη τη ροή και τη διάρκεια της αφήγησης μέχρι το φινάλε. Σκορπίζονται από διάφορες δυνάμεις του σύμπαντος σαν τις σελίδες ενός διαλυμένου βιβλίου για να επανενωθούν -σε μια ενότητα αντιθέτων- ανασυνθέτοντάς το μέσα σε αντίρροπες δυαδικότητες την πραγματικότητα και το μύθο το νερό και τη φωτιά τη λύπη και τη χαρά τον πόνο και την γιατρειά την καταστροφή και την δημιουργία τη σάρκα και την ποίηση την ζωή και τον έρωτα που είναι η άλλη λέξη για τον θάνατο. Όπως πραγματώνεται δηλαδή σε ολόκληρο τον χρόνο στον άπαντα χώρο και κόσμο η πανάρχαια ιστορία της έλξης των ψυχών και των σωμάτων.
Σημείωση: Μερικά -ελάχιστα- μοτίβα της αφήγησης επανέρχονται περιοδικά μέσα στο corpus του κειμένου σκοπίμως. Θέλω να πω δεν πρόκειται για τυπογραφικό λάθος.