Η ψυχολογική παράδοση ήθελε πάντα τη φαντασία σαν μια ιδιότητα του ανθρώπινου πνεύματος, της οποίας αποστολή θα ήταν η κατασκευή εικόνων. Εικόνων που θ’ αποτελούσαν ιδιότυπες και ασυνήθιστες λίγο-πολύ αντιγραφές του πραγματικού. Ωστόσο, δεν υπάρχουν εικόνες καθαυτές, μα ένας κόσμος φανταστικός, γέννημα άμεσο του φανταστικού.

Δεν υπάρχει φαντασία, αλλά μια...