Αυτές οι τρεις θεατρικές παραστάσεις, ποικιλόμορφες ως προς το θέμα αλλά θεματικά συνεκτικές, φωτίζουν μία από τις κύριες φιλοσοφικές ανησυχίες του Σαρτρ: τον αγώνα για ελευθερία και δράση σε έναν περίπλοκο και περιοριστικό κόσμο. Στον «Λούσιφερ και τον Κύριο», την αγαπημένη του ανάμεσα στις παραστάσεις του, εξερευνά σε βάθος αυτό το θέμα, ασχολούμενος με θεμελιώδη ερωτήματα πίστης και απογοήτευσης. Στην «Κλειστή Πόρτα», πιθανόν το πιο σημαντικό του έργο, υποστηρίζει ότι «η Κόλαση είναι οι άλλοι» και αναλύει την μετά θάνατον ζωή τριών ψυχών παγιδευμένων σε κλειστό δωμάτιο και τους βασανισμούς που επιφέρουν η μία στην άλλη. Ενώ η «Αξιοπρεπής Πόρνη», που διαδραματίζεται στο Νότο της Αμερικής, ασχολείται με τον ρατσισμό, την υποταγή και τις απαιτήσεις της συνείδησης.