Η Πολιτεία του Αισώπου είχε δάση και λιβάδια, ποτάμια και λίμνες, βουνά και θάλασσες. Ζώα μεγάλα και μικρά ζούσαν πάνω σε δέντρα, κάτω από δέντρα, μέσα στη γη, ανάμεσα σε βράχια ή θάμνους. Πετούσαν ψηλά στον ουρανό ή κολυμπούσαν ανάμεσα στα φύκια. Στο δάσος, στην κορυφή μιας καστανιάς, είχε το σπίτι της η Καρακάξα. Κάθε πρωί, με το που ξυπνούσε, πετούσε μέχρι τη λίμνη και θαύμαζε τα παγόνια που περπατούσαν ανοίγοντας σαν βεντάλια την πλουμιστή ουρά τους. Όλα τότε γίνονταν πολύχρωμα. «Πόσο όμορφα είναι!» αναστέναζε η Καρακάξα και κοιτούσε τον εαυτό της που καθρεφτιζόταν στο νερό. «Γιατί να μην είμαι κι εγώ όμορφη σαν τα παγόνια; Γιατί να μην είμαι χρωματιστή;...» μονολογούσε.