Το βιβλίο ασχολείται με το πιο κλασικό ερώτημα του κυπριακού δικαίου: το Δίκαιο της Ανάγκης. Η προσέγγιση σε ένα τόσο θεμελιώδες ζήτημα είναι καινοτόμος, πλήρως λεπτομερής και θεμελιωμένη σε εποικοδομητική κριτική επιχειρηματολογία.

Ο συγγραφέας τονίζει την μοναδικότητα της σημασίας του Δικαίου της Ανάγκης για το κυπριακό νομικό σύστημα, καθώς και την διεθνή αναγνώριση της κυπριακής νομολογίας ως διαμορφωτής διεθνούς πρωτοτύπου. Η ανάλυση βασίζεται σε μια επισκόπηση της θεωρητικής διάστασης του Δικαίου της Ανάγκης με αναφορά στον Kelsen και στην εφαρμογή άλλων σχετικών νομικών αρχών σε 19 ξένες δικαιοδοσίες.

Επιπλέον, το βιβλίο εξετάζει μεθοδικά και εξαντλητικά τη νομολογία που εφαρμόζει τη λογική της καθοριστικής απόφασης στο Ibrahim. Η έμφαση δίνεται στα κριτήρια που έχουν αναγνωσθεί στο Ibrahim, καθώς και σε άγνωστες πτυχές της νομολογίας που προηγήθηκαν της συγκεκριμένης απόφασης.

Η υιοθετημένη προσέγγιση εντοπίζει την ανάγκη για προσοχή και έντονη δικαστική ανασκόπηση, η οποία απαιτείται λόγω της ακραίας φύσης του Δικαίου της Ανάγκης, το οποίο πρέπει να εφαρμόζεται μόνο ως έσχατη λύση αυτοάμυνας. Η μακρά εφαρμογή του Δικαίου της Ανάγκης αναλύεται με αναφορά σε δεκάδες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε έκταση και βάθος που δεν έχει επιδιωχθεί ποτέ πριν.

Το έργο είναι απαραίτητο για κάθε φοιτητή κυπριακού δικαίου και σχετίζεται ιδιαίτερα με οποιοδήποτε δικηγόρο που σπουδάζει ή ασκεί συνταγματικό δίκαιο. Επιπρόσθετα, το βιβλίο είναι χρήσιμο για κάθε αναλυτή που εφαρμόζει τη συγκριτική μεθοδολογία και αποτελεί επίσης μια σύγχρονη συμβολή στην εποχή των μνημονίων και της οικονομικής κρίσης που δημιουργεί μοναδικές συνταγματικές συνθήκες.