Σύμφωνα με τον Διοσκουρίδη, το βότανο Plantago major Πεντάνευρο το μεγάλο, θεράπευε τις δερματικές παθήσεις. Την πρώτη χιλιετία το φυτό ήταν γνωστό σε Άραβες, Πέρσες, Έλληνες και Ρωμαίους γιατρούς.

Ο Ακιβέννας (980-1037) στο βιβλίο του «Κανόνες της ιατρικής επιστήμης» συνιστούσε τη χρήση των φύλλων του Πεντάνευρου ως αντιαιμορραγικό μέσο για πρηξίματα, χρόνια κακοήθη έλκη, φλεγμονές των ματιών, καθώς και ασθένειες των νεφρών, του συκωτιού, των πνευμόνων και ρευματισμούς.

Τα φρέσκα φύλλα χρησιμοποιούνται στις σαλάτες και περιέχουν γλυκοσίδια με κύριο συστατικό την αουκουμπίνη, η οποία διεγείρει την αποβολή του ουρικού οξέος από τα νεφρά, καθώς και βιταμίνες C, K, Ρ, ασκορβικό οξύ, κάλιο, σίδηρο και καροτίνη.

Τα ξερά ή φρέσκα φύλλα σε μορφή εγχύματος ή αφεψήματος έχουν διουρητικές, αποχρεμπτικές, τονωτικές, βακτηριοκτόνες και αντικαταρροϊκές ιδιότητες. Είναι ιδανικό για το βήχα και την ήπια βρογχίτιδα.

Τα λειωμένα φύλλα, εάν τοποθετηθούν εξωτερικά, είναι επουλωτικά για πληγές και γδαρσίματα, ενώ το τρίψιμο των φύλλων σε τσιμπήματα ή δαγκώματα εντόμων σταματά τη φαγούρα.

Τρόπος χρήσης: Ως έγχυμα, σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό ρίχνουμε 2 κουταλιές του τσαγιού ξηρό βότανο για 10 λεπτά, σουρώνουμε και πίνουμε τρεις φορές την ημέρα.

Προέλευση: Ε.Ε.