Είναι από αυτά τα παιχνίδια που, ναι μεν δεν ειναι πολυ καλό, αλλά περνάς ωραία, λόγω της ατμόσφαιρας και της ιστορίας. Έχει αρκετά ωραία (οχι σουπερ ντουπερ) γραφικά στα σκηνικά και καλούτσικα character models και animation, Τα γραφικά ΔΕΝ είναι PS3 (ειλικρινά έχετε αλτχάιμερ κάποιοι), ο λόγος που το λένε αυτό είναι γιατί επικρατεί αρκετά το καφέ χρώμα, το οποίο ήταν χαρακτηριστικό των παιχνιδιών εκείνης της γενιάς. Να σημειώσω ότι το παιχνίδι ΔΕΝ είναι horror, είναι κυρίως adventure game τύπου Sherlock Holmes με horror στοιχεία. Η μάχη (και το stealth) είναι άθλια αλλά ευτυχώς εύκολη στο normal (και πανεύκολη στο easy), οπότε δε θα σας εκνευρίσει. Οι γρίφοι είναι απλούτσικοι και χαριτωμένοι, με εξαίρεση έναν (έναν κωδικό χρηματοκιβώτιου) που είναι ότι πιο ηλίθιο έχω δει. Σε γενικές γραμμές. το παιχνίδι όσον αφορά τα mechanics του είναι πάρα πολύ παλαιομοδίτικο (μιλάμε για εποχή PS2). Το πήρα 42 ευρώ από το PS Store και δε το μετάνιωσα γιατί ήθελα να το στηρίξω, αλλά δε θα το πρότεινα στους περισσότερους παίκτες (ειδικά με τους μισθούς στην Ελλάδα) για πάνω από 30-35 ευρώ. Δεν είναι για 4 αστέρια, αλλά του έδωσα 1 παραπάνω γιατί έχει αξία σε καλή τιμή

Αρχικά ως μεγάλος φαν της horror σκηνής δεν θα μπορούσα να μην παίξω αυτόν τον ιστορικό τίτλο. Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα ποτέ ότι αυτό το remake θα ήταν κάτι το αριστουργηματικό, αλλά όχι και τόσο απογοητευτικό.

Τα γραφικά είναι επιπέδου PS3, το gameplay και τα game mechanics θυμίζουν εποχές PS2(ρε παιδιά δεν γίνεται ο χάρτης να ανοίγει με πατημένο το μεσαίο κουμπί. Βρείτε κάτι πιο έξυπνο και γρήγορο - sorry ήθελα να το βγάλω από μέσα μου). Οι μαχες δεν έχουν κανένα απολύτως ενδιαφέρον και ειδικά με αυτό το σύστημα μάχης είναι μια ταλαιπωρία. 2-3 φορές μου κόλλησε το παιχνίδι και αναγκάστηκα να το ξανά ξεκινήσω. Επίσης είναι αρκετά σύντομο με μικρό replay value. Τέλος δεν είναι και τόσο τρομακτικό, αλλά πιο πολύ ντετεκτιβικο.

Το Alone in the Dark του 2024 είναι ένα παιχνίδι με πολλά ελαττώματα, αλλά τουλάχιστον δεν είναι ποτέ βαρετό. Το πρώτο playthrough είναι διασκεδαστικό παρά τα προβλήματα του, η εξερεύνηση του Derceto ανταμείβει, ακόμα και με τους απλοϊκούς γρίφους. Το δεύτερο playthrough είναι το σημείο όπου γίνεται φανερό ότι δεν υπάρχουν πολλά στο παιχνίδι.

Στην καλύτερη περίπτωση, είναι ένα απίστευτα βασικό και απλό παιχνίδι «τρόμου» που έχει κολλήσει στο παρελθόν. Για μένα η τιμή του είναι εξωπραγματική. Δεν αξίζουν τα 50 ευρώ για κανένα λόγο. Αν πέσει στα 20 τότε μάλιστα.