Η αλήθεια είναι ότι άργησα να το πάρω και το ήθελα πολύ. Μέχρι στιγμής έχω παίξει αρκετές ώρες, αλλά όχι τόσο ώστε να εκφέρω γνώμη για το στόρι. Είμαι ακόμα πολύ αρχή.
Από άποψη χειρισμού είναι οκ. Καμιά φορά μπερδεύομαι με άλλα παιχνίδια και πατάω λάθος κουμπιά αλλά συνηθίζεται. Είναι αρκετά εύκολος.
Αυτό που με απογοητεύει και μάλιστα για παιχνίδι το οποίο είναι αποκλειστικό του playstation και μάλιστα μόλις 2 ετών, είναι ότι δεν δούλεψαν αρκετά στις λεπτομέρειες. Σαν να βιάστηκαν να το κυκλοφορήσουν.
Ενώ οι χαρακτήρες έχουν πολύ καλό σχεδιασμό, το face capture κατά την ομιλία μοιάζει με παιχνίδι του ps3. Σαν πλαστικοποιημένο. Μηδέν έκφραση. Παιχνίδια σαν το Days Gone, το Tomb Raider και το Uncharted 4 αν και παλιότερα, έχουν άψογο face capture. Τα γραφικά ενώ είναι πολύ όμορφα, χάνουν κι αυτά σε λεπτομέρειες. Τρέχεις μέσα στη βλάστηση και αντί να παραμερίσει, απλά μένει ακίνητη, περνάει από μέσα σου ή κινείται τελείως ανεξάρτητα σε σχέση με τις ριπές του αέρα. Περνάς με το άλογο μέσα από δάσος μπαμπού και περνάς από μέσα σαν να είναι αιθέρια. Δεν απαιτώ να γίνει σαν το RDR2, αλλά θα μπορούσε και καλύτερα.
Κατά τη μάχη με εχθρούς, σφάζεις ένα σωρό από αυτούς και το άπειρο αίμα που πετάγεται απλά εξαφανίζεται όταν πέσει στο έδαφος, καρφώνεις το σπαθί στο κορμί τους αλλά δε φαίνεται η λεπτομέρεια όπως σε άλλα παλιότερα παιχνίδια. Μοιάζει λες και δε τους τραυμάτισες καν. Επίσης όντας μάχες με ξίφη, στις τελειωτικές κινήσεις θα έπρεπε να πέφτουν χέρια, πόδια, κεφάλια κλπ. Αντί αυτού, τίποτα. Απλά λερώνονται με αίμα. Τα finishers στο Witcher 3 είναι κλάσεις ανώτερα.
Επίσης γύρισα το μενού στα αγγλικά γιατί η ελληνική μετάφραση σε κάποια σημεία μοιάζει με Google translate.
Παρόλο που σε βοηθάει ο άνεμος να βρεις το δρόμο σου, θα μπορούσε να υπάρχει έστω μία μπάρα στο επάνω μέρος της οθόνης για να σε κατατοπίζει. Δεν είναι κατάσταση αυτή να πατάς κάθε λίγο και λιγάκι το χάρτη ή να χαϊδεύεις το touch pad για να βρεις το δρόμο σου.
Επίσης δεν ξέρω για ποιον λόγο δε μπορείς να κάνεις skip τους διαλόγους και τα cinematics.
Πέραν των αρνητικών αυτών δε νομίζω να δυσαρεστήσει τον κόσμο. Ίσα-ίσα, θα το ευχαριστηθείτε. Η μουσική υπόκρουση είναι πολύ ωραία. Εγώ που λατρεύω την ιαπωνική κουλτούρα έχω ξετρελαθεί με τη μουσική του.

Το underrated έπος αυτό, αποτελεί ωδή στον Ιαπωνικό πολιτισμό και κουλτούρα. Ένα love letter σε αυτή την πλούσια και πολύπτυχη κληρονομιά της εποχής της φεουδαρχικής Ιαπωνίας, aka Samurai/Ninja era που έχουν αγαπήσει άπειροι ανά την υφήλιο.
Έχοντας υπόψιν τα παραπάνω, αντιλαμβανόμαστε με πόσο σεβασμό και μεράκι έχει δημιουργηθεί το παιχνίδι αυτό, το οποίο αντανακλάται στον ολοζώντανο και πολύχρωμο κόσμο του GoT, ο οποίος δείχνει διαφορετική πτυχή του κόσμου σε κάθε περιοχή, υψόμετρο κλπ.
Φύση που αναπνέει όσο και από την παλέτα της, όσο και από τα πανέμορφα γραφικά του παιχνιδιού που βοηθούν στο στήσιμο της οπτικής πανδαισίας, που σε ωθεί για άπειρη εξερεύνηση με το άλογο.
Σύστημα μάχης κυριολεκτικά πολυεπίπεδο, σύγχρονο, και φρέσκο που χωρίζεται ανά κατηγορίες και βαθμίδες, και φυσικά η προσωπική προσέγγιση στην μάχη (και γενικότερα στο παιχνίδι) ως Samurai ή ως Ghost/thief (Ninja).
Ένα πολύωρο έπος με φανταστικό story που σε βάζει μέσα στην εποχή εκείνη, κάνοντας σε να νιώσεις την συγκίνηση, την οργή, την αδρεναλίνη, την ελπίδα. Η μουσική, οι σκηνές, η πλοκή, και η ερμηνεία των voice actors, οικοδομούν ένα αφήγημα το οποίο εύκολα θα μπορούσε να θεωρηθεί ταινία και να πάρει και διάκριση κιόλας. Από την έναρξη μέχρι το ΟΣΚΑΡΙΚΟ φινάλε του main story.
Συνοψίζοντας ανήκει στην τοπ πεντάδα των καλύτερων παιχνιδιών της γενιάς ps4/5. Είναι ένα από τα λίγα αξιομνημόνευτα έπη των τελευταίων ετών, που καταφέρνει να πετυχαίνει 9 και 10 σε ΚΑΘΕ aspect του παιχνιδιού.
Υ.Γ : Επειδή διαβάζω ότι αποτελεί "αντιγραφή" του AC, παιδιά καμία σχέση, καμία επαφή. Δεν έχουν σχέση αυτά τα 2 παιχνίδια ούτε μια τελεία. Αν μοιάζει με κάποιο παιχνίδι, είναι με το Shinobido: The way of the ninja του Ps2.