Ένας πανέμορφος Σκίουρος ανακαλύπτει κοντά στην φωλιά του ένα λουλούδι και αποφασίζει να το "υιοθετήσει". Είναι όμως υπερπροστατευτικός και παραλίγο να το "σκοτώσει". Ευτυχώς, ο φίλος του το Πουλί, του εξηγεί με υπομονή, πώς πρέπει να συμπεριφέρεται σε κάθε λουλούδι για να ζήσει και να ανθίσει...
Μετά το καταπληκτικό βιβλίο "Ο κλέφτης των Φύλλων", πήρα στα παιδάκια μου "Το δικό μου Λουλούδι". Οι πρωταγωνιστές είναι οι ίδιοι, ο γλυκύτατος Σκίουρος και το Πουλί! Πραγματικά, δεν θα ήθελα κάποιους άλλους... Αυτή τη φορά, ο Σκίουρος έχει πάρει το μάθημά του. Επειδή το Φθινόπωρο έχασε τα φύλλα από το δέντρο του, τώρα που είναι Άνοιξη, δεν θέλει να χάσει και το λουλούδι του!
Ακόμα ένα πανέξυπνο παιδικό βιβλίο γεμάτο έντονα χρωματιστά σκίτσα και χιουμοριστικούς διαλόγους! Κάθε σελίδα του είναι και μία ευχάριστη έκπληξη που αιχμαλωτίζει μικρά και μεγάλα μάτια...
Είναι μια καλή ευκαιρία για να μιλήσω στα παιδάκια μου για την Άνοιξη και τα χαρακτηριστικά της... Τα όμορφα λουλούδια, τα χελιδόνια, τις δροσερές βροχούλες και τον ήλιο. Επίσης, να μάθουμε τα ονόματα των λουλουδιών, αλλά και τρόπους για να τα φροντίζουμε.
Τα λουλούδια είναι ζωντανοί οργανισμοί κι έχουν ανάγκη από νερό, αέρα και ήλιο για να μεγαλώσουν και να ανθίσουν. Δίνουν τροφή σε κάποια έντομα, αλλά κυρίως νιώθουμε ηρεμία και χαρά κάθε φορά που τα βλέπουμε.
Παίρνουμε επίσης ένα μεγάλο μάθημα... Ότι τα λουλούδια και η φύση γενικότερα, είναι για όλους και δεν ανήκουν σε κανέναν συγκεκριμένα. Πρέπει να τους φερόμαστε με αγάπη και σεβασμό, για να χαιρόμαστε όλοι μαζί τις φυσικές ομορφιές του πλανήτη μας.
Δεν θα μπορούσα να παραλείψω το θέμα της υπερπροστασίας που βλέπουμε σε πολλούς γονιούς... Η υπερπροστασία δεν βοηθάει τα παιδιά. Δεν τα αφήνει να αναπνεύσουν και να αναπτυχθούν, ακριβώς όπως το λουλούδι. Σίγουρα κανένας δεν θέλει μαραμένα λουλούδια και παιδιά! Ευτυχώς, ο Σκίουρος το κατάλαβε έγκαιρα κι έδωσε χώρο στο λουλούδι του να ανθίσει και να μεγαλώσει όπως θέλει.
Το μέγεθος και αυτού του βιβλίου είναι μεγάλο κι έχει χοντρό εξώφυλλο, κι έτσι τα μικρά χεράκια μπορούν να το ξεφυλλίζουν μόνα τους.
Στο εξώφυλλο βλέπουμε πάλι τον Σκίουρο και το Πουλί στο γνωστό μας ξέφωτο στη μέση του δάσους, την Άνοιξη και στο κέντρο υπάρχει μία όμορφη κίτρινη μαργαρίτα.
Το τέλος του δεν είναι τόσο ανατρεπτικό όσο στον Κλέφτη των Φύλλων, αλλά παραμένει χιουμοριστικό κι ευχάριστο.
Και αυτό είναι ένα από τα βιβλία που διαβάζουμε συχνά, αν και το αγαπημένο μας είναι ο Κλέφτης των Φύλλων.
Ανυπομονώ να διαβάσω τα επόμενα βιβλία της ίδιας σειράς, "Ο Κλέφτης του Χιονιού" και "Ο Κλέφτης του Ήλιου"! Σίγουρα είναι εξίσου καταπληκτικά!