Για έναν αιώνα, οι οικονομολόγοι προώθησαν την υπόθεση της παγκοσμιοποίησης σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αγορές εργασίας και εμπόριο. Ωστόσο, υπήρξαν συνεχείς προειδοποιήσεις ότι μια παγκόσμια οικονομία και το ελεύθερο εμπόριο μπορεί να μην είναι πάντα ευνοϊκά. Ποιες είναι οι πιέσεις; Τι θα μπορούσε να γίνει γι' αυτές;
Ο Ντάνι Ρόντριξ εξετάζει την ιστορία από τις ρίζες της τον 17ο αιώνα μέχρι τα ορόσημα του κανόνα χρυσού, της Συμφωνίας Μπρέτον-Γουντς και του Ουάσινγκτον Κονσέντους μέχρι σήμερα. Αν και η οικονομική παγκοσμιοποίηση έχει επιτρέψει στην προηγμένη οικονομία να απολαύσει unprecedented επίπεδα πλούτου και έχει βοηθήσει εκατοντάδες εκατομμύρια φτωχούς εργάτες στην Κίνα και αλλού στην Ασία, υποστηρίζει ότι είναι μια έννοια που βασίζεται σε ασταθείς πυλώνες. Η μακροχρόνια βιωσιμότητά της δεν είναι δεδομένη.
Η καρδιά της επιχειρηματολογίας του Ρόντριξ είναι μια θεμελιώδης "τριπλή αμηχανία": ότι δεν μπορούμε ταυτόχρονα να επιδιώκουμε τη δημοκρατία, την εθνική αυτοδιάθεση και την οικονομική παγκοσμιοποίηση. Δίνουμε πάρα many εξουσία στις κυβερνήσεις και έχουμε προστατευτισμό. Δίνουμε στις αγορές πάρα πολλή ελευθερία και έχουμε μια ασταθή παγκόσμια οικονομία με λίγη κοινωνική και πολιτική υποστήριξη από αυτούς που υποτίθεται ότι θα βοηθήσει. Ο Ρόντριξ υποστηρίζει την έξυπνη παγκοσμιοποίηση, όχι τη μέγιστη παγκοσμιοποίηση.
Σελίδες: 370, Διαστάσεις: 15.2x15.2cm
Αριθμός σελίδων
368
Εξώφυλλο
Μαλακό
Έτος έκδοσης
2012
Εκδότης
Oxford University Press