Δεδομένου ότι τα έντομα μας υπερβαίνουν κατά πολύ (υπάρχουν περίπου 200 εκατομμύρια έντομα για κάθε άνθρωπο), δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι υπάρχει ένα πλούσιο σώμα στίχων για τα έρποντα, σκαλίζοντα, πετούντα και τσιμπητικά πλάσματα με τα οποία μοιραζόμαστε τον πλανήτη. Πολλές κουλτούρες έχουν παραδόσεις αιώνων σε ποίηση για τα έντομα. Στην Κίνα, όπου οι ευγενείς γυναίκες της δυναστείας Τανγκ διατηρούσαν γρύλους σε χρυσά κλουβιά, πλήθος τραγουδιών γράφτηκε προς τιμήν αυτών των 'εντομικών μουσικών'. Οι δάσκαλοι του Χαϊκού στην Ιαπωνία εμπνεύστηκαν παρόμοια, αν και επεκτάθηκαν σε λιγότερο ελκυστικά έντομα όπως οι μύγες, οι ψυλλοί και οι κουνούπια. Στη Δύση, ποιήματα για έντομα χρονολογούνται από τους αρχαίους Έλληνες και τα έντομα εμφανίζονται συχνά στη ευρωπαϊκή λογοτεχνία από τον 16ο αιώνα και μετά. Οι ποιητές που συλλέγονται εδώ περιλαμβάνουν τον Donne, τον Marvell, τον Keats και τον Wordsworth, την Emily Dickinson, τον Gerard Manley Hopkins και την Christina Rossetti, καθώς και την Elizabeth Bishop, την Mary Oliver, τον Ted Hughes, τον Paul Muldoon και την Alice Oswald. Σε μετάφραση συμπεριλαμβάνεται ποίηση από - μεταξύ άλλων - τον Μελέαγρο, τον Τού Φου, τον Ιβάν Τουργκένιεφ, τον Βίκτορ Ουγκό, τον Πολ Βαλερύ, τον Πάμπλο Νερούντα, τον Αντόνιο Ματσάντο και τον Ξι Τσουάν. Μέλισσες, πεταλούδες και σκαθάρια, κατσαρίδες και κάμπιες, πυγολαμπίδες και δρακόντια, σκαθάρια και φωτεινές σκουληκανθρώπες - τα μινιατούρα πλάσματα που κοσμούν αυτές τις σελίδες είναι ποικίλα όπως και τα ποιητικά ταλέντα που τα γιορτάζουν.
