Η ανάπτυξη ταχείας κίνησης αξιόπιστων αρμάτων παρέθεσε πολλές ιδέες για το πώς να τα επιβραδύνει ή να τα καταστρέψει. Οι μεγάλοι σχηματισμένοι ογκόλιθοι από σκυρόδεμα, ενισχυμένοι με ατσάλινη βάση, συχνά αποκαλούμενοι «Δόντια του Δράκου», αποτελούσαν μια καλή λύση για το φράξιμο της προόδου των οχημάτων. Επιπλέον, η πεζοί έπρεπε να σταματήσουν ή να κατευθυνθούν αλλού, με αποτέλεσμα οι μηχανικοί από όλες τις πλευρές να είναι απασχολημένοι κατασκευάζοντας ξύλινες και ατσάλινες κατασκευές που στήριζαν μακριές ρολλές από σφιχτό συρματόσχοινο, αρκετά ανθεκτικές ώστε να κρατούν μακριά όλους εκτός από τους πιο αποφασισμένους άνδρες.