«Zen enriches no one», προκλητικά γράφει ο Thomas Merton στην εισαγωγική του δήλωση στο Zen and the Birds of Appetite—ένα από τα τελευταία βιβλία που εκδόθηκαν πριν από τον θάνατό του το 1968. «Δεν υπάρχει σώμα να βρεθεί. Τα πουλιά μπορεί να έρθουν και να γυρίσουν για λίγο... αλλά σύντομα φεύγουν αλλού. Όταν φύγουν, το 'τίποτα', το 'κανένας' που ήταν εκεί, ξαφνικά εμφανίζεται. Αυτό είναι το Zen. Ήταν εκεί όλο τον καιρό, αλλά οι νεκροθάφτες το έχασαν, γιατί δεν ήταν θησαυρός τους».

Αυτό αντικατοπτρίζει το χιούμορ, τον παραλογισμό και τη χαρά που νιώθει κανείς στις ανακαλύψεις του Merton για το Zen κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, μια χαρά που είναι πολύ παρούσα σε αυτή τη συλλογή δοκιμίων. Εξερευνώντας τη σχέση μεταξύ Χριστιανισμού και Zen, ειδικά μέσα από το διάλογό του με τον μεγάλο δάσκαλο του Zen, D.T. Suzuki, το βιβλίο αποτελεί μία εξαιρετική εισαγωγή σε μια συγκριτική μελέτη αυτών των δύο παραδόσεων, καθώς και μία ισχυρή γεύση του ώριμου Merton.

Ποτέ δεν νιώθει κανείς ότι χάνει την πίστη του σε αυτές τις σελίδες; αντιθέτως, νιώθει ότι η πίστη αυτή καθαρίζει και επιβεβαιώνεται σε βάθος. Όπως το σώμα του «Zen» δεν μπορεί να βρεθεί από τους νεκροθάπτες, έτσι και ο Merton προτείνει, η αιώνια αλήθεια του Χριστού.