«“Γιατί εγώ”, είπε ο καλλιτέχνης της πείνας, σήκωσε λίγο το κεφαλάκι του και ψιθύρισε με χείλη σουφρωμένα σαν σε φιλί μέσα στ’ αυτί του επιστάτη, για να μην πάει τίποτε χαμένο, “γιατί εγώ δεν μπόρεσα να βρω την τροφή, που μου αρέσει. Αν την είχα βρει, πίστεψέ με, δε θα ʼχα κάνει καμιά φασαρία, θα είχα γεμίσει την κοιλιά μου κι εγώ όπως εσύ, κι όπως όλοι οι...