Μεγάλο ή μικρό, ο κόσμος ανήκει σε όλους. "Πόσο βαθιά είναι η θάλασσα και πόσο πλατιά είναι η γη," λέει το μικρό σαλιγκάρι σε αυτήν την ιστορία. Πώς μπορείς να περάσεις όλη την ημέρα κολλημένο σε μια τυχαία πέτρα στην ακτή όταν υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα να ανακαλύψεις; Υπάρχει τρόπος να δεις τον κόσμο, ακόμη κι αν είσαι απλώς ένα σαλιγκάρι, και ο ήρωάς μας το βρίσκει μέσω της φιλίας. Μαζί με μια γιγάντια φάλαινα, ταξιδεύει τις θάλασσες μακριά και πλατιά. Αλλά ακόμη και κάποιος τόσο μεγάλος και ισχυρός όπως μια φάλαινα μπορεί μερικές φορές να χρειάζεται βοήθεια. Όταν η φάλαινα, πιασμένη εξ απροόπτου από την παλίρροια, εγκλωβίζεται σε μια παραλία, είναι το μικρό σαλιγκάρι που αποφασιστικά βοηθά να σωθεί. Αυτή είναι η ιστορία ενός σαλιγκαριού που κάποτε ήταν, και μιας μεγάλης, μπλε, καμπούρας φάλαινας. Αυτή είναι η μαύρη πέτρα, καπνιστή σαν ένα ατμόπλοιο, και αυτό είναι το σαλιγκάρι με τα γρήγορα πόδια. Σέρνεται πάνω στην πέτρα με το καβούκι του στην πλάτη και κοιτάζει τη θάλασσα, τα αγκυροβολημένα πλοία... Και καθώς κοιτάζει, παραπονιέται και αναστενάζει: "Πόσο βαθιά είναι η θάλασσα και πόσο πλατιά είναι η γη! Πόσο λαχταρώ να ταξιδέψω κι εγώ!" αναστέναξε βαριά.