Το πρώτο βιβλίο που εξετάζει τον στόλο του Ειρηνικού το 1941, όπως προοριζόταν να πολεμήσει. Πλούσιο σε εικονογράφημα, αυτή η μελέτη εξηγεί πώς ο αμερικανικός Ναυτικός Σταθμός έβλεπε τον προσεχώς πόλεμο να εξελίσσεται. Όταν οι Ιάπωνες επιτέθηκαν στο Περλ Χάρμπορ, ο στόλος του Ειρηνικού ήταν ο πιο ισχυρός στον αμερικανικό Ναυτικό.

Εκείνη την εποχή, κυριαρχούσαν οι θωρηκτές, αλλά από τα τέλη της δεκαετίας του 1930, αναπτύσσεται η ναυτική αεροπορία και επιδιώκουν την ενσωμάτωσή της με την κυρίαρχη δόγμα θωρηκτών. Αυτό το βιβλίο είναι το πρώτο που εξετάζει τον στόλο του Ειρηνικού έτσι όπως προοριζόταν να πολεμήσει και πώς προετοιμαζόταν τους μήνες πριν από τις 7 Δεκεμβρίου 1941. Ο ναυτικός ιστορικός Mark Lardas εξηγεί πώς, σε αντίθεση με τις σύγχρονες υποθέσεις, δεν ήταν αποκλειστικά συνδεδεμένος με τους θωρηκτές, αλλά επέλεγε μια στρατηγική που επένδυε τόσο στην ανάπτυξη της ναυτικής αεροπορίας όσο και στη θωρηκτή δύναμη.

Το πιο κρίσιμο σημείο είναι ότι είχε οικοδομήσει και τελειοποιήσει μια τεράστια ναυτική αλυσίδα εφοδιασμού, επιτρέποντας στον στόλο του Ειρηνικού να επιχειρεί χιλιάδες μίλια μακριά από την πατρίδα του. Αυτή η βάση του επέτρεψε να προσαρμοστεί γρήγορα στον νέο κόσμο του ναυτικού πολέμου που κυριαρχούσε η αεροναυτική δύναμη, και να καταφέρει να αμφισβητήσει και εν τέλει να νικήσει την IJN. Με έργα τέχνης, φωτογραφίες και διαγράμματα, αυτό είναι ένα πορτρέτο του 1941 στον στόλο του Ειρηνικού, την τελευταία φορά και το μέρος όπου η διδασκαλία των θωρηκτών κυριαρχούσε.

Το Περλ Χάρμπορ θα συντρίψει αυτό το δόγμα και θα σηματοδοτήσει την αρχή της εποχής των αεροπλανοφόρων. Το πλήγμα ήταν βαρύ για τον αμερικανικό στόλο του Ειρηνικού, αλλά αυτός και οι διάδοχοί του θα αναδυθούν πιο ισχυροί από ποτέ.