Το γλυκάνισο, γνωστό και ως Άνισον του Διοσκουρίδου, είναι χνουδωτό, ποώδες φυτό που καλλιεργείται από την αρχαιότητα. Οι σπόροι του είναι φαρμακευτικοί και αρωματικοί. Χρησιμοποιείται στην άρτυση γλυκισμάτων και για αρωματισμό ποτών, ενώ παράγεται και αιθέριο έλαιο χρήσιμο στη φαρμακοποιία.

Έχει μικρά λευκά άνθη και καρπό αυγοειδή, χνουδωτό. Ο Ιπποκράτης πίστευε ότι σταματά το φτάρνισμα, ενώ χρησιμοποιούνταν από τους αρχαίους Έλληνες για τα κρυολογήματα. Οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σε γλύκισμα που έτρωγαν μετά το γεύμα για να χωνεύουν.

Η σύνθεση του γλυκάνισου περιλαμβάνει κουμαρίνες, φλαβονοειδή και αιθέριο έλαιο με κύριο συστατικό την trans-ανηθόλη. Έχει θερμαντική και διεγερτική δράση, βελτιώνει την πέψη και έχει αποχρεμπτική δράση. Χρησιμοποιείται ενάντια στον βήχα και είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό για βρογχικά προβλήματα και άσθμα στα παιδιά.

Η χρήση του είναι ποικιλόμορφη: το αφέψημα των σπόρων συνιστάται ως διουρητικό, βοηθά στις μητέρες που θηλάζουν και συνδυάζεται με άλλα βότανα για πεπτικά προβλήματα. Εξωτερικά, το έλαιο του γλυκάνισου μπορεί να ενσωματωθεί σε αλοιφές για ψώρα ή να βοηθήσει στην αποβολή ψειρών.

Γενικά, το γλυκάνισο προσφέρει πολλές ωφέλιμες ιδιότητες που το καθιστούν πολύτιμο στις χρήσεις του στην κουζίνα και την παραδοσιακή ιατρική.