Το παιδικό δάχτυλο που κατεβάζει κρυφά τη στάθμη του βάζου με τη χιώ­τικη μαστίχα.

Η κάτασπρη κούρσα, που δεν έλεγε να ’ρθει, γιατί όλο και κάτι καινούρια εξαρτήματα σκαρφίζονταν οι τεχνίτες.

Το πρώτο κοστούμι, που έβαλε σε μπελάδες την οικογένεια.

Ο χειμερινός κινηματογράφος, που έδινε τροφή στα όνειρα.

Η απαράμιλλη αφοσίωση των τετράποδων φίλων μας.

Η συνάντηση με τον ονειρικό κόσμο του βιβλίου.

Οι τραμπάλες της νεολαίας, που αιωρίζονταν στα πεύκα του μοναστηριού της Ζωοδόχου Πηγής.

Η Μαργαρίτα, με λουλούδια στα κατάξανθά της μαλλιά, ένας άγγελος σωστός στις γυμναστικές επιδείξεις.

Η Ευγενούλα, που φώτισε τα προσφυγόσπιτα όταν μεταμορφώθηκε από ασχημόπαπο σε πανέμορφο κύκνο.

Ο Ιωάννης, που μελετούσε μέχρι το ξημέρωμα τους σχηματισμούς των άστρων.

Ο υπαίθριος φωτογράφος, που με τα κόλπα του εμφάνιζε άμεσα τις φωτογραφίες μας.

Τα αγροτόπαιδα, που σπουδάσανε με μύριες στερήσεις κι ήρθανε μετά να μας διδάξουν τα γράμματα.

Η γνωριμία με τον μαγικό κόσμο της ποίησης.

Η γύφτισσα με τα κωνσταντινάτα και τους δυσερμήνευτους χρησμούς.

Ο ιδιαίτερος εθνικός ύμνος του ζευγαριού από τη Δραπετσώνα.

Ο Σπηλιανός, που ανατράφηκε από νεράιδες μέσα σε μια σπηλιά.

Ο Στράτος, που έκλεισε τον κύκλο της ζωής του μέσα σε ένα κοντέινερ.

Ο αλβανός οικοδόμος, που έγινε δάσκαλος για μια νύχτα.

Η αρχοντιά του άγνωστου γέροντα, που μάς προσκάλεσε στο ταπεινό του τραπέζι.

Η επίμονη νοσταλγία για τις απέναντι πατρίδες, όπου έζησαν και μεγαλούργησαν οι δικοί μας.

Όλα αυτά αποτελούν τα μικρά βότσαλα που μας προμήθευσε η ίδια η ζωή, για να συγκροτηθεί το ψηφιδωτό αυτού του βιβλίου.