Αν σου αρέσει το Speyside και το κλασσικο ουίσκυ όπως το έμαθες τα 80s και τα 90s , θα το λατρέψεις. Θυμίζει πολύ το γειτονικό του Speyburn (αρκετά πιο εξελιγμένο όμως αρωματικά και σωματικά) και θυμίζει και αρκετά το μακρινό του Loch Lomond original (εντυπωσιακό μίας και το loch δεν ειναι Speyside based). Αρωματικά δεν είναι καθόλου αλκοολικό και έχει έντονο toffee με πινελιές λεμονιού και κάρδαμο που είναι ένας συνδυασμός όχι πολύ επίκαιρος για Scotts αλλα πολύ κλασσικός για περασμένες δεκετίες. Ίσως θυμίζει πολύ τα 80s και 90s γιατί αποτελούσε malt για τα blends της Justerini & Brooks οπότε αν έπινες J&B ήταν σίγουρα μέσα στην παλέττα. Κάπου μέσα του θα ανακαλύψεις και ένα αχλαδάκι, πολύ τυπικό για την περιοχή (για άλλους μήλο) που την συναντάς εκεί στην κοιλάδα και ιδιαίτερα στο κλασσικό και αγαπημένο Glenfiddich. Αν θα το ξαναγόραζα , η απάντηση είναι μάλλον όχι. Θα προτιμούσα ένα Glenfiddich 12 αρι για να γλυτώσω χωρίς εκπτώσεις έυκολα 11 ευρω (το βρίσκεις άνετα στα σουπερ μαρκετ στα 27 ευρώ) η αν ένιωθα πιο posh η ήταν πολύ χαμηλές οι θερμοκρασίες θα προτιμούσα να πληρώσω 6 ευρώ παραπάνω για να ανέβω σε Glenfiddich 15άρι που κατα την. γνώμη μου είναι και με διαφορά το καλύτερο ageing για αυτο το classic.
Ωραίο, χειμωνιάτικο, ιδανικό για βραδιές δίπλα στο τζάκι με αποξηραμένα σύκα. Συστήνεται και αξίζει μια δοκιμή του.