Τι θα έκαναν οι γυναίκες με τη ζωή τους αν είχαν περισσότερο χρόνο; Η συναρπαστική, ανείπωτη ιστορία μιας επαναστατικής εκστρατείας για την αλλαγή της αξίας της εργασίας. Οι γυναίκες του κόσμου δηλώνουν: Θέλουμε μισθούς για κάθε βρώμικη τουαλέτα, κάθε άσεμνη επίθεση, κάθε επώδυνη γέννα, κάθε κούπα καφέ και κάθε χαμόγελο. Και αν δεν πάρουμε αυτό που θέλουμε, απλά θα αρνηθούμε να εργαστούμε! Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ένα δίκτυο φεμινιστριών απορρόφησε τους αγώνες τους σε μια ενιαία απαίτηση: Μισθοί για την Οικιακή Εργασία! Σήμερα, παραμένει μια προκλητική ιδέα και μια ανεκπλήρωτη υπόσχεση. Εδώ, η ιστορικός Έμιλι Καλάτσι αφηγείται την ιστορία αυτής της εκστρατείας εξερευνώντας τις ζωές και τις ιδέες των βασικών δημιουργών της, παρακολουθώντας το δημιουργικό πολιτικό τους όραμα κατά τη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών. Από την αρχή της δεκαετίας του 1970, όταν οι Σελμά Τζέιμς και Μαριαρόσα Ντάλλα Κόστα άρχισαν να θέτουν τις βάσεις της εκστρατείας στο Λονδίνο και στην Ιταλία, μέχρι τη φιλοσοφίνα Σίλβια Φεντερίτσι που επαναχρωμάτισε την εκστρατεία στο πλαίσιο της δημοσιονομικής κρίσης της Νέας Υόρκης. Αξιοποιώντας νέα αρχειακή έρευνα και εκτενείς συνεντεύξεις, η Καλάτσι μας εισάγει στο βαθύ κέντρο αυτής της κίνησης καθώς διαπέρασε την Ευρώπη, την Αμερική, την Αφρική και την Καραϊβική. Για αυτές τις γυναίκες, ο μισθός ήταν περισσότερα από μια απαίτηση για χρήματα: ήταν το σημείο εκκίνησης για την αναδόμηση του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε, φαντάζοντας πιθανούς μελλοντικούς κόσμους κάτω από τον καπιταλισμό – και πέρα από αυτόν. Πώς θα ήταν να ζούμε σε μια κοινωνία που δίνει προτεραιότητα στην φροντίδα παρά στην παραγωγή; Πώς θα άλλαζε αυτή η κατάσταση τη σχέση μας με τον φυσικό κόσμο; Και τι θα έκαναν οι γυναίκες με τη ζωή τους αν είχαν περισσότερο χρόνο;