Ο “Πατέρας της Ιστορίας”, Ηρόδοτος, ο μεγάλος Έλληνας ιστορικός, γεννήθηκε περίπου το 484 π.Χ. στη Χαλιχνάρσσο, στην Καρία της Μικράς Ασίας, όταν αυτή υπαγόταν στους Πέρσες. Ταξίδεψε ευρέως σε σχεδόν όλη τη Μικρά Ασία, την Αίγυπτο (ως το Ασουάν), τη Βόρεια Αφρική, τη Συρία, τη χώρα βόρεια του Εύξεινου Πόντου, καθώς και σε πολλές περιοχές του Αιγαίου και στην ηπειρωτική Ελλάδα. Φαίνεται ότι έζησε για κάποιο διάστημα στην Αθήνα και το 443 π.Χ. πήγε με άλλους αποίκους στη νέα πόλη Θούριοι (στη Νότια Ιταλία), όπου και πέθανε περίπου το 430 π.Χ.

Ήταν “η αφηγήτρια του έπους του βάρδου, αφηγητής των πράξεων πραγματικών ανθρώπων και περιγραφέας ξένων τόπων” (Μάρεϊ). Η διάσημη ιστορία του Ηροδότου για τον πόλεμο μεταξύ Ελλήνων και Περσών έχει μια επική δόξα που ενισχύει το ευχάριστο στυλ του. Περιλαμβάνει την άνοδο της περσικής δύναμης και μια αναφορά της περσικής αυτοκρατορίας, καθώς και μια περιγραφή και ιστορία της Αιγύπτου και μια μακρά παρένθεση για τη γεωγραφία και τα έθιμα της Σκυθίας. Ακόμα και στα μεταγενέστερα βιβλία για τις επιθέσεις των Περσών κατά της Ελλάδας υπάρχουν παρεκβάσεις. Όλα είναι εξαιρετικά διασκεδαστικά και παράγουν μια μεγάλη ενότητα.

Μετά από προσωπική έρευνα και μελέτη hearsay και άλλων αποδείξεων, ο Ηρόδοτος μας δίνει μια όχι μη κριτική εκτίμηση των καλύτερων από όσα μπορούσε να βρει. Η έκδοση της Βιβλιοθήκης Κλασικής Λογοτεχνίας του Ηροδότου είναι σε τέσσερις τόμους.