Тази скара се „конкурира“ с (някога) по-евтиния модел на Weber — Spirit II E-210 GBS. Предполага се, че при него са подобрени някои неща, но на практика не виждам да превъзхожда тази с кой знае какво (може би има повече аксесоари за печене; вижте и другите възможни предимства по-долу). За разлика от него, тази е със затворен дизайн, който намирам за по-естетичен, макар че страничните масички не се сгъват (така че GBS е по-добрият избор, когато мястото е по-ограничено). Недостатък обаче е, че бутилката трябва да се повдигне, за да се постави в шкафчето, а това може да е проблем за хора с проблеми в коленете или кръста, особено с класическата 10-килограмова бутилка с пропан, която на практика тежи 21 кг (представете си, че побира и малко повече). Като цяло, тъй като в момента е значително по-евтина от Spirit II E-210 GBS, смятам, че е по-добрият избор.
Повечето хора могат да я сглобят, но са нужни много търпение, място и 3–4 часа. Ако не разполагате с тях, по-добре поръчайте да ви я доставят сглобена. В никакъв случай не планирайте сглобяване и печене в един и същи ден. След сглобяването и свързването на бутилката (с включения регулатор на налягането) трябва да проверите за течове на газ със сапунена вода, а след това да я загреете предварително на пълна мощност, за да изгорят заводските масла.
Макар че, както при всички газови скари, вкусът не може да се мери с този на скарите на дървени въглища (но това е друга тема; който не усеща разлика, особено при свинското, определено не е ценител), тази скара ми се струва качествена, лесна за ползване и функционална. Както и при другите газови скари, разбира се, има начини за опушване, готвене на ниска температура или запалване на пелети, които леко подобряват вкуса. Печенето е доста равномерно по цялата площ на решетките, а с времето ще откриете малко по-студените места. Двата горелки са напълно достатъчни за четирима души.
Няма да има възпламенявания, *ако решетките и коритото се почистват редовно* и не поддържате прекалено силен огън, когато печете тлъсто месо. Както при всички газови скари, предварителното загряване на пълна мощност за 12–15 минути е абсолютно необходимо. След това слагаме месото и намаляваме огъня колкото е възможно, разбира се, според начина на печене. Решетките задължително трябва да са чисти; помага и да бъдат леко намазани със слънчогледово олио, за да не залепва месото.
Подвижното (изваждащо се като чекмедже) корито трябва да се почиства сравнително често, тъй като има места с недостатъчен наклон, където се събира много мазнина, която може да се възпламени. Натрупването на замърсявания зависи и от това какво печете. При Spirit II коритото не се сваля, но има наклон от всички страни, така че може би там мазнината се стича по-лесно към тавичката. Weber препоръчва пластмасова шпатула за емайлираните повърхности и качествена телена четка за решетките (внимавайте да не оставя телчета, защото са изключително опасни за здравето). В никакъв случай не почиствайте с токсични препарати като спрейове за фурни. Weber продава нетоксичен спрей със сода и препарат, но можете да си го направите и сами с препарат за миене на съдове и сода бикарбонат. Все пак ще ви трябва място, защото почистването цапа.
Оригиналните алуминиеви тавички за събиране на мазнината са сравнително скъпи, а тези от супермаркета не пасват добре. Въпреки това препоръчвам оригиналните, защото в крайна сметка разходът не е голям — всяка тавичка може да се използва за много печения.
Купих и предпазното покривало (черното, защото имам лош опит със сивите на Weber — не издържат на слънце). За съжаление, последното е недопустимо скъпо.
И още една интересна практична подробност: след три дни при висока влажност, въпреки че беше покрита, нито една горелка не се запали. След като избърсах запалителите с обикновена... хартиена салфетка (наложи се само да сваля решетките), всичко заработи нормално.
И още една практична подробност: питките ги печете на максимална температура, иначе няма да им се насладите. Това е.
Η ψησταριά αυτή "κοντράρεται" με το (κάποτε) φτηνότερο μοντέλο της Weber, το Spirit II E-210 GBS. Υποτίθεται πως εκείνο έχει βελτιώσει κάποια πράγματα αλλά πρακτικά δεν το βλέπω να υπερέχει σε πολλά πράγματα (ισως εχει περισσότερα ψηστικα αξεσουάρ, βλ. και άλλα πιθανά πλεονεκτήματα παρακάτω). Αντίθετα, αυτό εδώ είναι κλειστή σχεδίαση την οποία προτιμώ αισθητικά αν και τα πλαινά τραπεζάκια δεν είναι ανακλινόμενα (άρα η GBS είναι καλύτερη επιλογή όπου το πλάτος είναι πιο περιορισμένο). Μειονεκτεί όμως στο ότι η μπουκάλα πρέπει να σηκωθεί για μπει στο ντουλαπάκι κι αυτό ίσως είναι πρόβλημα για κάποιους με θέματα σε γόνατα/μέση, ειδικά με την κλασική μπουκάλα προπανίου των 10 κιλών η οποία στην πράξη ζυγίζει 21 κιλά (φανταστείτε ότι παίρνει και λιγο μεγαλύτερη). Συνολικά, όντας σημαντικά φτηνότερη, αυτή τη στιγμή, από την Spirit II E-210GBS, τη θεωρώ καλύτερη επιλογή.
Η συναρμολόγηση μπορεί να γίνει από τους περισσότερους αλλά θέλει πολλή υπομονή, χώρο και 3-4 ωρίτσες, αν δεν τα έχετε αυτά καλύτερα να σας τη φέρουν συναρμολογημένη. Σε καμία περίπτωση πάντως μη προγραμματίσετε συναρμολόγηση και ψήσιμο την ίδια μέρα. Μετά τη συναρμολόγηση και τη σύνδεση της μπουκάλας (με τον παρεχόμενο ρυθμιστή πίεσης), ακολουθεί ο ελεγχος για διαρροή αερίου, με σσπουνόνερο, και η προβλεπόμενη προθέρμανση σε φουλ ενταση για να καούν τα λάδια από το εργοστάσιο.
Αν και οπως σε ολες τις ψησταριές υγραερίου στη γεύση δεν φτάνει αυτές του κάρβουνου (αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση, πάντως οποιος δεν βλεπει διαφορά ειδικα στο χοιρινό, σίγουρα δεν είναι μερακλής) η ψησταριά μου φαίνεται ποιοτική, εύχρηστη και λειτουργική. Όπως και με τις υπόλοιπες ψησταριές υγραερίου, υπάρχουν φυσικά λύσεις καπνίσματος, χαμηλής θερμοκρασίας ή με αναμμα pellets, οι οποίες βελτιώνουν λίγο τη γεύση. Το ψήσιμό της ειναι αρκετα ομοιόμορφο σε όλη την επιφάνεια των σχαρών, και με τη χρήση θα βρείτε τα όποια σχετικά πιο κρύα σημεία. Οι δύο καυστήρες φτάνουν και περισσεύουν για 4 άτομα.
Αναφλέξεις δεν κάνει *αν καθαρίζονται τακτικά* οι σχάρες και ο κάδος και δεν δυναμώνει κανείς πολύ τη φωτιά στα λιπαρά κρέατα. Οπως και σε όλες τις ψησταριές αερίου, η προθέρμανση για 12-15 λεπτά σε πλήρη ισχύ είναι άκρως απαραίτητη και μετά βαζουμε το κρέας και χαμηλώνουμε οσο μπορούμε τη φωτιά, αναλόγως βέβαια με το είδος ψησίματος. Οι σχάρες οπωσδήποτε να ειναι καθαρές και βοηθάει να ειναι ελαφρά λαδωμενες με ηλιέλαιο, για να μη κολλάνε τα κρέατα.
Το καθάρισμα του αφαιρούμενου (συρταρωτού) κάδου πρέπει να γίνεται σχετικά συχνά καθώς υπάρχουν σημεία με ανεπαρκή κλίση και εκεί μαζεύονται πολλά λίπη που μπορεί να αναφλεγούν. Η συγκέντρωση βρωμιάς επίσης εξαρτάται πολύ από το τι ψήνεις. Στη Spirit II ο κάδος δεν ειναι αφαιρούμενος αλλά εχει κλίση σε όλες τις πλευρές, οπότε ίσως εκεί τα λίπη να τρέχουν πιο εύκολα προς το ταψάκι. Η Weber συνιστά πλαστική σπάτουλα για τις εμαγιε επιφάνειες και συρματόβουρτσα καλής ποιοτητας για τις σχάρες (προσοχή να μην αφήνει συρματα γιατί είναι άκρως επικίνδυνα για την υγεία). Σε καμία περίπτωση δεν καθαριζουμε με τοξικά χημικά όπως τα σπρέι φούρνου. Η Weber πουλάει ένα μη τοξικό σπρέι από σόδα και απορρυπαντικό αλλά μπορείτε να το φτιάξετε μόνοι σας με υγρό πιάτων και μαγειρική σόδα. Ωστόσο θα χρειαστείτε χώρο γιατί η διαδικασία λερώνει.
Τα γνήια αναλώσιμα ταψάκια για τη συγκέντρωση του λίπους είναι σχετικά ακριβά και αυτά του σούπερ μάρκετ δεν ταιριάζουν καλά. Παρόλα αυτά, συνιστώ τα γνήσια γιατί τελικά το κόστος δεν βγαίνει μεγάλο καθώς κάθε ταψάκι μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις για πολλά ψησίματα.
Έχω πάρει και το κάλυμα προστασίας (το μαύρο, γιατί από τα γκρίζα της Weber έχω κακή εμπειρία καθώς δεν αντέχουν τον ήλιο). Απαράδεκτα ακριβό αυτό το τελευταίο, δυστυχώς.
Και μια ενδιαφέρουσα χρηστική λεπτομέρεια: Μετα από ενα τριήμερο με συνθηκες υψηλής υγρασίας και ενώ ήταν σκεπασμένη, δεν αναβε καμία εστία. Μετά από σκούπισμα των αναφλεκτήρων (χρειάστηκε μόνο αφαίρεση των σχαρών) με απλή ...χαρτοπετσέτα, δούλεψε κανονικά.
Και μια άλλη χρηστικη λεπτομέρεια: τα πιτάκια ψήστε τα στη μέγιστη φωτιά, αλλιώς δεν θα τα ευχαριστηθειτε. Αυτά.
