Το Daydream της Hannah Grace είναι το τρίτο βιβλίο της σειράς Maple Hills και, για μένα, ήταν ένα από εκείνα τα αναγνώσματα που σε κάνουν να χαμογελάς και να νιώθεις μια ζεστασιά στην καρδιά. Η ιστορία ακολουθεί τη Halle Jacobs, μια φοιτήτρια που, μετά από έναν χωρισμό, αποφασίζει να επικεντρωθεί στον εαυτό της και στα όνειρά της, όπως το να γράψει το πρώτο της μυθιστόρημα. Στην πορεία, γνωρίζει τον Henry Turner, τον νέο αρχηγό της ομάδας χόκεϊ του πανεπιστημίου, ο οποίος αντιμετωπίζει δυσκολίες σε ένα απαιτητικό μάθημα. Η Halle προσφέρεται να τον βοηθήσει με τα μαθήματα, ενώ ο Henry υπόσχεται να της προσφέρει νέες εμπειρίες για να ξεπεράσει το συγγραφικό της μπλοκάρισμα. Αυτό που ξεκινά ως μια συμφωνία μεταξύ φίλων εξελίσσεται σε κάτι βαθύτερο, με τους δύο να ανακαλύπτουν τον εαυτό τους και ο ένας τον άλλον μέσα από τις κοινές τους εμπειρίες.

Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η ανάπτυξη των χαρακτήρων. Η Halle μαθαίνει να βάζει τον εαυτό της σε προτεραιότητα, ενώ ο Henry αντιμετωπίζει τις ευθύνες του και ανακαλύπτει την αυτοπεποίθησή του. Η σχέση τους βασίζεται στην αμοιβαία κατανόηση και υποστήριξη, κάτι που έκανε την ιστορία τους να φαίνεται αυθεντική και συγκινητική.

Η γραφή της Hannah Grace είναι γεμάτη χιούμορ και συναίσθημα, με διαλόγους που ρέουν φυσικά και στιγμές που σε κάνουν να γελάς και να συγκινείσαι. Η ιστορία εξερευνά θέματα όπως η αυτοανακάλυψη, η πίεση των προσδοκιών και η σημασία της επικοινωνίας σε μια σχέση.

Αν σου αρέσουν οι ρομαντικές ιστορίες με αληθινούς χαρακτήρες, συναισθηματικό βάθος και μια δόση χιούμορ, τότε το Daydream είναι για σένα. Είναι ένα βιβλίο που σε κάνει να πιστεύεις στην αγάπη που χτίζεται με βάση την κατανόηση και την υποστήριξη.

Ζήσε το όνειρο είναι μια feel-good ρομαντική ιστορία που διαδραματίζεται στον κόσμο του Maple Hills και ακολουθεί δύο φοιτητές που – ενώ ξεκινούν από τελείως διαφορετικούς κόσμους – καταλήγουν να ταιριάζουν με έναν απρόσμενα όμορφο τρόπο. Ο Χένρι Τέρνερ, αρχηγός της ομάδας χόκεϊ και μάλλον γνωστός για την… αναβλητικότητά του, προσπαθεί να ισορροπήσει την ακαδημαϊκή πίεση, τον ρόλο του στην ομάδα και την καθημερινότητα της φοιτητικής ζωής. Εκεί γνωρίζει τη Χάλι – μια εσωστρεφή, οργανωτική και πολύ ευγενική συμφοιτήτριά του.

Όταν εκείνη προσφέρεται να τον βοηθήσει με το πιο δύσκολο μάθημα του εξαμήνου, κάνουν μια συμφωνία: εκείνη τον διαβάζει, κι εκείνος τη βοηθά να “ξεφύγει” λίγο από το πρόγραμμα και να ζήσει περισσότερο τη φοιτητική ζωή που της λείπει.

Πραγματικά μου άρεσε πολύ αυτό το βιβλίο. Ο Χένρι και η Χάλι είναι τόσο καλογραμμένοι χαρακτήρες και παρόλο που έχουν εντελώς διαφορετικές προσωπικότητες, δένουν μεταξύ τους με γλυκό και φυσικό τρόπο. Ο Χένρι δεν έχει καθόλου τοξικά χαρακτηριστικά – είναι τρυφερός, υποστηρικτικός και ανοιχτός, ειδικά στο πώς μιλάει για τη ΔΕΠΥ του και πώς το επικοινωνεί στη Χάλι. Αυτό ήταν κάτι που εκτίμησα πολύ.

Η ιστορία κυλάει ομαλά και με ωραίο ρυθμό. Υπάρχουν σκηνές που σε κάνουν να χαμογελάς, μερικές πιο “spicy” αλλά πάντα με τη σωστή δόση, και μια τρυφερή σχέση που χτίζεται βήμα-βήμα. Είναι ένα ρομαντικό ανάγνωσμα που σε αφήνει με μια αίσθηση γλύκας και ικανοποίησης.

4/5
hockey romance (he is captain), ADHD representation, he falls first, found family, virgin FMC, met in a bookstore
.
Επιστρέφω λοιπόν στο αγαπημένο Maple Hills για να διαβάσω την ιστορία της Χάλι και του Χένρυ,
ένα βιβλίο που ανυπομονούσα να διαβάσω καθώς άκουγα τα καλύτερα! Και δικαίως

Η Χάλι και ο Χένρι γνωρίζονται σε ένα βιβλιοπωλείο (ότι πιο cute) κατά τη διάρκεια της λέσχης ανάγνωσης της Χάλι. Η πρόσφατα χωρισμένη πρωταγωνιστρια μας προσπαθεί να βρει τον εαυτό της και να κάνει νέους φίλους ενώ γράφει το 1ο της βιβλίο για ένα διαγωνισμό. Ο Χένρι, χαμηλών τόνων, φοιτητής τέχνης και hockey captain αναζητά βοήθεια στα βιβλία για το πως να γίνει καλός αρχηγός και να ξεπεράσει τα άγχη του. Οι δύο τους ξεκινούν μια γλυκιά και όμορφη φιλία για να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον. Με κανόνες. Μέχρι που ο 4ος κανόνας (να μην ερωτευτούν ) κάπως "θολώνει".

Ένα πολύ γλυκό ρομάντζο, γεμάτο βιβλία, ζωγραφιές, spice, νέες εμπειρίες, μια υπέροχη βαθιά φιλία και αγαπημένους ανθρώπους που καταλήγουν να γίνουν οικογένεια. Ειλικρινά λάτρεψα την εξέλιξη της γραφής της συγγραφέως σ αυτό το βιβλίο. Μου άρεσε που πήρε χρόνο να σκιαγραφισει τους χαρακτήρες και τις εμπειρίες που έγραψε! Από άποψη γραφής ηταν το καλύτερο από τα 3. Όμως οφείλω να παραδεχτώ ότι ήταν και πολύ slow burn χωρίς το spice που μας έχει συνηθίσει οποτε κάπου στη σελίδα 300 έπιασα τομ εαυτό μου να σκέφτεται αν και πότε θα γίνει κάτι. Μη σας αποθαρρύνει όμως γιατί οι πρωταγωνιστές μας έχουν την πιο γλυκιά ιστορία αγάπης που διάβασα τελευταία! Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα