Mit dem Wasserbehälter voll mit gefrorenem Wasser und insgesamt 6 Eiswürfeln, 4 meiner mit 500 ml und 2 kleinere von ihm, strömt die Luft an den Lüftern kaum 1 bis 2 Grad unter der Umgebungstemperatur aus.
Ich habe es erwartet, aber ich wollte es trotzdem ausprobieren.
Lass uns also eine sehr vereinfachte und schnelle Physikstunde machen, um einige Dinge über alle Luftkühler zu verstehen, die ihre Filterschichten aus Pflanzenfasern bewerben:
Im Grunde handelt es sich um ein System, bei dem hinter den Lüftern befeuchtete Filter aus „Pflanzenfasern“ sind und das Wasser zur Befeuchtung aus einem Tank stammt, in dem eine kleine Pumpe das (idealerweise) gefrorene Wasser in Düsen zirkuliert, die das Wasser mit freiem Fall auf die „einweichenden“ Filter tropfen lassen.
Die ganze Logik basiert darauf, einen Teil der Wärme der Luft auf das Wasser zu übertragen, das sich wiederum verdampft, und wie bekannt ist, beinhaltet das Verdampfungsphänomen den Wärmetransport zum flüchtigen Medium, um es vom flüssigen in den gasförmigen Zustand zu verwandeln.
Aber wie offensichtlich ist, geht der wenig sichtbare Wasserdampf, der vom System erzeugt wird, wieder in den Raum, den es theoretisch kühlt.
Die Frage ist also: Nachdem die Wärme der Luft auf das Wasser übertragen wurde und dieses verdampft ist und in den Raum abgegeben wurde, wo genau liegt dann die Wärmeabfuhr aus dem Raum?
Wenn also anstelle der befeuchteten Filter metallische Wärmetauscher vorhanden wären, so wie sie in Autokühlern oder in Wasserkühlungssystemen für Computer üblich sind, und das Wasser seinen Kreislauf durch die Wärmetauscher macht, mit einer kaum wahrnehmbaren Verdampfung aus dem Tank, dann würde zumindest eine effiziente Wärmeübertragung von der Luft auf das Wasser stattfinden.
Natürlich würde sich das Wasser sehr schnell erwärmen, ebenso wie der Raum sehr schnell abkühlen würde, aber nur für eine sehr kurze Dauer.
Nach all dem versteht man, dass dieses Gerät im Wesentlichen ein Luxusventilator ist, der ein bisschen kühlere Luft (1-2 Grad) fühlt, wenn er direkt auf einen trifft, vorausgesetzt, man verwendet mehrere Eiswürfel, die ebenfalls Kosten verursachen, um sie einzufrieren. All dies zu einem Preis, der 25-30 % eines modernen Klimageräts mit wirklich guten Leistungskennzahlen (ca. 500-600 €) entspricht, das den Raum zu einer echten Oase machen würde.
Ich würde sagen, dass es wahrscheinlich eine ideale Kombination für bereits klimatisierte Räume sein könnte, mit der Verwendung von einfachem Wasser und nicht gefrorenem Wasser, damit man keine Türen leicht offen lassen muss, um die Luftfeuchtigkeit im Raum zu erneuern.
Mit dieser Logik könnte es 3 Sterne statt nur 1 bekommen.
Die Lüfter scheinen hochwertig zu sein, ihr Geräusch ist bei der ersten Stufe kaum hörbar, bei der zweiten erträglich und bei der dritten etwas erträglich. Bei der vierten und fünften Stufe ist es besser, auch etwas Musik mit Kopfhörern zu hören.
Με το ρεζερβουάρ του νερού τέρμα γεμάτο με παγωμένο νερό και 6 συνολικά παγοκύστες, 4 δικές μου των 500ml και 2 δικές του μικρότερες, ο αέρας στην έξοδο των ανεμιστήρων βγαίνει μετά βίας 1 με 2 βαθμούς χαμηλότερα από την θερμοκρασία περιβάλλοντος.
Το περίμενα αλλά είπα να το δοκιμάσω.
Ας κάνουμε λοιπόν ένα πολύ απλοποιημένο και γρήγορο μάθημα φυσικής για να καταλάβουμε κάποια πράγματα για όλα τα air coolers που διαφημίζουν τα φίλτρα φυτικών ινών τους:
Ουσιαστικά πρόκειται για ένα σύστημα, που πίσω από τους ανεμιστήρες υπάρχουν διαβρεχόμενα φίλτρα από "φυτικές ίνες" και το νερό για την διαβροχή τους προέρχεται από ένα ρεζερβουάρ, μέσα στο οποίο υπάρχει μία μικρή αντλία, που κυκλοφορεί το (ιδανικά) παγωμένο νερό σε μπεκ, που στάζουν το νερό με ελεύθερη πτώση πάνω στα φίλτρα που "μουλιάζουν".
Όλη η λογική βασίζεται στο να μεταφερθεί μέρος της θερμότητας του αέρα στο νερό, που με την σειρά του εξατμίζεται και ως γνωστόν το φαινόμενο της εξάτμισης συμπεριλαμβάνει μεταφορά θερμότητας προς το πτητικό μέσο για την μετατροπή του από υγρό σε αέριο.
Όμως, όπως είναι προφανές ο λιγοστός και αόρατος υδρατμός που παράγεται από το σύστημα, οδεύει και πάλι προς τον χώρο που θεωρητικά ψύχει.
Η ερώτηση λοιπόν είναι: Αφού η θερμότητα του αέρα μεταφέρθηκε στο νερό και αυτό εξατμίστηκε και μεταφέρθηκε στον χώρο, ποια ακριβώς είναι η αφαίρεση θερμότητας από τον χώρο;
Αν λοιπόν αντί για διαβρεχόμενα φίλτρα υπήρχαν στην θέση τους μεταλλικοί εναλλάκτες, όπως ακριβώς είναι τα ψυγεία των αυτοκινήτων ή τα συστήματα υδρόψυξης ηλεκτρονικών υπολογιστών και το νερό έκανε τον κύκλο του μέσα από τους εναλλάκτες με μία λιγοστή αναπόφευκτη εξάτμιση από το ρεζερβουάρ, τουλάχιστον τότε θα υπήρχε μία αποδοτική μεταφορά θερμότητας από τον αέρα προς το νερό.
Φυσικά το νερό θα θερμαινόταν τάχιστα, όπως και ο χώρος θα ψυχόταν τάχιστα για πολύ μικρή διάρκεια.
Μετά από όλο αυτό καταλαβαίνει κανείς ότι το εν λόγω μηχάνημα είναι ένας ανεμιστήρας πολυτελείας με ένα αεράκι 1-2 βαθμούς πιο δροσερό στην αίσθηση όταν σε χτυπάει άμεσα, εφόσον χρησιμοποιούμε αρκετές παγοκύστες, που επίσης έχουν ένα κόστος για να παγώσουν. Όλα αυτά με κόστος αγοράς το 25-30% ενός σύγχρονου κλιματιστικού με πραγματικά καλούς δείκτες απόδοσης στα €500-600 που θα έκανε τον χώρο πραγματική όαση.
Θα έλεγα ότι πιθανότατα θα μπορούσε να είναι ένας ιδανικός συνδυασμός για ήδη κλιματιζόμενο χώρο, με χρήση απλού νερού και όχι παγωμένου, ώστε να μην χρειάζεται να αφήνουμε πόρτες ελαφριά ανοιχτές για την ανανέωση της υγρασίας στον χώρο.
Με αυτή την λογική μπορεί να πάρει τα 3 αστέρια αντί 1.
Οι ανεμιστήρες του φαίνονται ποιοτικοί, ο ήχος τους είναι ανεπαίσθητος στην πρώτη σκάλα, υποφερτός στην δεύτερη και κάπως υποφερτός στην τρίτη. Στην τέταρτη και στην πέμπτη καλύτερα ακούστε και λίγη μουσική με τα ακουστικά σας.
