Η Άιλα Κράουν είδε τον άντρα που αγαπούσε να εξαφανίζεται καθώς ο κόσμος γκρεμιζόταν. Ο άλλος άντρας που αγαπούσε άρπαξε το μπράτσο της με την ανώφελη ελπίδα να κρατηθεί από ένα όνειρο προτού ξυπνήσει. Το στομάχι της σφίχτηκε· τ’ αυτιά της κουδούνιζαν… Οι ήχοι από σπαθιά που χτυπούσαν μεταξύ τους και τα ουρλιαχτά των ντρεκ άφησαν τη θέση τους στη σιωπή. «Είσαι σπίτι», είπε ο Γκριμ, με τη φωνή του να σπάει από ανακούφιση· και μετά η Άιλα βρέθηκε στο οικείο μέρος πάνω στο στήθος του, με το μάγουλό της κάτω από την καρδιά του. Το ένστικτό της ήταν να εισπνεύσει τη μυρωδιά του, να τον κρατήσει κοντά της. Σπίτι. Κάτι βαθιά μέσα της ξετυλίχτηκε. Κάτι άλλο ζάρωσε. Αποτραβήχτηκε από την αγκαλιά του. Κοίταξε κάτω. Η πανοπλία και τα χέρια της ήταν καλυμμένα με αίμα. Τα χείλη της είχαν τη γεύση αλατιού – ιδρώτας και δάκρυα από τη μάχη. Σκέφτηκε όλα όσα είχε κάνει… όλα όσα ήταν… Ήθελε να το βάλει στα πόδια. Ήθελε να τρέξει σ’ αυτούς τους διαδρόμους όπως είχε κάνει την πρώτη φορά που είχαν γνωριστεί, ήθελε να μεταφερθεί πίσω στο Λάιτλαρκ, πίσω στην αγκαλιά του Όρο… Όμως είχε λόγο που βρισκόταν εδώ. Η Άιλα θα σκότωνε είτε τον Όρο είτε τον Γκριμ, σύμφωνα με την προφήτισσα. Έτσι ήταν γραφτό.

Τώρα, γνωρίζοντας τι είχε κάνει στο παρελθόν, όλους τους ανθρώπους που είχε σκοτώσει… δεν εμπιστευόταν τον εαυτό της ότι δε θα έκανε κακό στον βασιλιά του Σάνλινγκ. Ο Γκριμ την πλησίασε αργά, διστακτικά. Η φωνή του ήταν απαλή. «Καρδιά μου». Της πρόσφερε ξανά το χέρι του, με τις αρθρώσεις του γδαρμένες και καλυμμένες τόσο με το δικό του αίμα όσο και με του Όρο. Καρδιά μου. Η δική της ήταν χωρισμένη στα δύο. Το ένα κομμάτι τον ήθελε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο – θυμόταν. Το άλλο ήθελε να τον μαχαιρώσει στο στήθος ξανά. Πήρε το χέρι του. Οι φαρδιοί ώμοι του Γκριμ χαλάρωσαν από την ανακούφιση έως ότου εκείνη είπε: «Πήγαινέ με εκεί». Ήξερε τι εννοούσε. Όσο κι αν ήθελε να τον μισήσει, όσο κι αν ευχόταν το μίσος της για κείνον να κρατούσε, να ριζώσει στα κόκαλά της και να καλύψει τα πάντα σαν τα χορτάρια σ’ έναν παραμελημένο κήπο, την ήξερε. Την ήξερε πραγματικά.