Η πρώτη κριτική βιογραφία της Έλεν Τσάντγουικ, η οποία πέθανε τραγικά νέα αλλά πλέον λατρεύεται ως μια πρωτοπόρος φεμινίστρια καλλιτέχνης. Η Έλεν Τσάντγουικ (1953–1996) αγκάλιασε τις αισθησιακές πτυχές του φυσικού κόσμου, σπάζοντας τα ταμπού της 'παραδοσιακής' ή 'όμορφης' τέχνης. Η γλυπτική, η απόδοση και η φωτογραφία της είναι ριζοσπαστικές, προκλητικές και συχνά γεμάτες χιούμορ, χρησιμοποιώντας ασυνήθιστα, μερικές φορές γελοία υλικά – σωματικά υγρά, κρέας, λουλούδια, σοκολάτα και κομπόστ, μεταξύ άλλων. Γρήγορα έγινε μια κορυφαία μορφή της μεταπολεμικής πρωτοπορίας στη Βρετανία, καταλαμβάνοντας τη θέση της ως μία από τις πρώτες γυναίκες που προτάθηκαν για το βραβείο Turner. Ως αφοσιωμένη δασκάλα, καθοδήγησε την πλειονότητα των Νέων Βρετανών Καλλιτεχνών και είναι πλέον γνωστή ως η ‘μητέρα των YBAs’. Επίσης, συμμετείχε στην καλλιτεχνική κοινότητα του Beck Road, Hackney, των κατοίκων της οποίας περιλαμβάνονταν οι Μαουρίν Πέιλι, Ρίτσαρντ Ντίκον και Τζένεσις Π-Όρριτζ. Αν και η δουλειά της εκτέθηκε ευρέως κατά τη διάρκεια της ζωής της, η προσοχή προς το έργο της Τσάντγουικ μειώθηκε μετά τον ξαφνικό θάνατό της το 1996, και μόνο σχετικά πρόσφατα έχει αναγνωριστεί εκ νέου η σημασία του έργου της. Συμπίπτοντας με μια μεγάλη περιοδεύουσα αναδρομική έκθεση, αυτή η δημοσίευση καλύπτει το εύρος της πρακτικής της, από την αναγνωρισμένη έκθεση του MA της In the Kitchen (1977) μέχρι τα θεμελιώδη Piss Flowers (1991–2). Συνδυάζοντας τέχνη και ζωή, εστιάζοντας στα διεπιστημονικά ενδιαφέροντα και τη συμμετοχή της Τσάντγουικ στην εκπαίδευση, τη μουσική και την πολιτική, καθώς και σε μια σε βάθος μελέτη της τέχνης και των ιδεών της, το βιβλίο αποτελεί ένα κατάλληλο αφιέρωμα στην ζωτική της συμβολή στην κοινωνική και πολιτιστική ιστορία.