Το βιβλίο πραγματεύεται μια από τις πιο δυναμικές εποχές της διαδρομής της ευρωπαϊκής και αμερικανικής δομικής τέχνης, κατά την οποία αναπτύσσονται οι βάσεις της νεότερης θεωρίας της αρχιτεκτονικής, ανακαλύπτονται νέες κατασκευές, αναμορφώνονται σε μεγάλη έκταση τα κέντρα των μεγάλων πόλεων της Ευρώπης και δημιουργούνται καινούρια.

Συγχρόνως τα νέα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα μετά τη βιομηχανική επανάσταση αλλά και οι καινούριες τεχνολογίες ακολουθούνται από έναν ευρύ προβληματισμό για την τέχνη και εμφανίζονται σταδιακά, μαζί με πολλούς νέους τύπους κτιρίων, νέες ρυθμολογίες, που καταλήγουν, στις αρχές του 20ού αιώνα, και σε τελείως νέες μορφές.

Η γνώση των δεδομένων της εποχής αυτής, τόσο στον γενικότερο θεωρητικό προβληματισμό όσο και στον τομέα της εφαρμογής, αποτελεί βασικό εργαλείο για την κατανόηση της εξέλιξης της αρχιτεκτονικής, που θα οδηγήσει στην εμφάνιση της μοντέρνας δημιουργίας.