Δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα αν οι μανιεριστικές τάσεις εκδηλώθηκαν στις εικαστικές τέχνες ως προέκταση, για την ακρίβεια ως αποκορύφωση, μιας ανεξάρτητης διανοητικής συμμετοχής των καλλιτεχνών στις δημιουργίες τους, στις οποίες το εικονογραφικό θέμα αποτελούσε μόνον το πρόσχημα ενώ το ύφος αποκτούσε μιαν αυτονομία.

(θα λέγαμε: «το στυλ για το στυλ»· ή, με άλλα λόγια, το στυλ γινόταν το θέμα του έργου)