Οι διεθνείς οργανισμοί υπήρξαν διαχρονικά το πεδίο όπου η Ελλάδα συνδιαλέγεται με άλλα κράτη — άλλοτε για να στηρίξει τις αξίες και τα συμφέροντά της, άλλοτε για να αντλήσει στήριξη σε περιόδους προκλήσεων. Από τον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Ένωση έως το ΝΑΤΟ, τον ΟΟΣΑ, το Συμβούλιο της Ευρώπης και τον ΟΑΣΕ, η ελληνική παρουσία υπήρξε ενεργή, σύνθετη και αποκαλυπτική για το πώς μια μικρή χώρα μπορεί να συμμετέχει ουσιαστικά στη διαμόρφωση των διεθνών εξελίξεων.

Παρά τη μακρά αυτή διαδρομή, η συμμετοχή της Ελλάδας στους διεθνείς οργανισμούς δεν είχε έως σήμερα αποτελέσει αντικείμενο συνολικής και συστηματικής μελέτης. Το βιβλίο αυτό έρχεται να καλύψει το κενό, αναδεικνύοντας τις πολλαπλές όψεις και προκλήσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μέσα από τον φακό της διεθνούς οργάνωσης και της θεσμικής πολυμέρειας.

Με τη συμβολή πανεπιστημιακών και ερευνητών από διαφορετικά γνωστικά πεδία, αλλά και τη συμμετοχή εκπροσώπων και ειδικών με εμπειρία στους διεθνείς οργανισμούς, το έργο αυτό προσφέρει μια πολυφωνική και τεκμηριωμένη προσέγγιση στο πώς ασκείται η διπλωματία μέσα στο πλαίσιο της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Μια μελέτη που συνδυάζει την επιστημονική ανάλυση με την πρακτική γνώση και συμβάλλει ουσιαστικά στον δημόσιο διάλογο για τη θέση και τον ρόλο της Ελλάδας στον σύγχρονο κόσμο.