Το παιχνιδι ειναι εξαιρετικο , αυτη η κριτική που υπαρχει παρακατω ειναι απο παιδια που αντι να παιξουν λένε μόνο εξυπναδες.... και χαλανε το παιχνιδι..

Πολύ ενδιαφέρον σύστημα το οποίο προσκαλεί τους παίχτες να δώσουν έμφαση στις προσωπικές και overarching ιστορίες, απλοποιώντας κάποιους απο τους κλασσικούς rpg μηχανισμούς χωρίς όμως να χάνεται η αίσθηση του παιχνιδιού. Επίσης εξαιρετική η παραγωγή του core βιβλίου με όμορφα illustrations, ποιοτικό χαρτί και δέσιμο.

Ειπα και εγω να αφησω κριτικη γιατι ειναι κριμα τοσο χαμηλη βαθμολογια. Πραγματι το daggerheart μοιαζει πολυ περιεργο ειδικα αν ερχεσαι απο 5e η ακομη χειροτερα απο pathfinder, 3.5e η αλλο numbers crunching system. Πρωτης σημασιας ειναι το στορυ και οχι το να πετας ζαρακια στον τοιχο διχως να σημαινει αυτο πως δεν ειναι strategic και δεν μπορεις να χτισεις πολυ. Το no initiative combat system αρχικα φαινεται περιεργο αλλα ειναι πολυ λυτρωτικο αν το καταλαβεις και μπορει να κρατησει το ενδιαφερον ολων των παιχτων σε μεγαλες μαχες διχως zone outs και phone breaks.

Μην ακούτε τι λέει ο Νικ από κάτω. Προφανώς και δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει fiction first ttrpg και θέλει να παίξει βιντεοπαιχνίδια με ζάρια. Το Daggerheart είναι ίσως η πιο φιλόδοξη προσπάθεια να εξελίξει το χόμπι, φέρνοντας στοιχεία από εξαιρετικά ttrpgs όπως το Blades in the Dark, Apocalypse World, Cypher και Genesys σε μια μορφή λίγο πιο κοντά στο D&D. Για κάποιον που δεν έχει ξεμυτισει ποτέ από το κατώφλι του D&D όμως, κάτι τέτοιο ξενίζει. Αλλά αν το δεις σαν έναν διαφορετικό τρόπο, με πολύ λιγότερο handholding και περισσότερη ελευθερία στους παίκτες, το παιχνίδι είναι πραγματικά πολύ πιο μπροστά από την αποτυχημένη προσπάθεια που έκανε η WotC με το D&D5.5. Είναι όμως και ένα παιχνίδι που απαιτεί μεγαλύτερο engagement από τους παίκτες και μεγαλύτερο flexibility από τον game master. Και τα λέω όλα αυτά ως κάποιος που παίζει και τρέχει ttrpgs εδώ και 20 χρόνια, με πάνω από 20 διαφορετικά συστήματα.