Πώς να είναι μια ζωή που κυλάει ήσυχα, αφού όλοι “οι κακοί είναι στη φυλακή”; Σε μια πόλη όπου οι Φυλακές έχουν γεμίσει και οι «ανελεύθεροι» εκτίουν την ποινή τους μόνοι στο σπίτι [πρόγραμμα prison@home alone]; Στην πόλη αυτή, οι ξένοι Φύλακες λέγονται Φίλοι και διδάσκουν χορογραφίες.

Οι «ελεύθεροι» ζουν σε κοντέινερς και οι ευφυείς δεκάχρονοι μεταφέρονται στα ξένα για σπουδές. Οι κατηχητές συνδέονται με τα σπίτια και το copyright της ιστορίας μιας χώρας έχει κλαπεί.

Την πόλη από τη θάλασσα χωρίζει ένα Τείχος. Οι Φίλοι κρατάνε την πόλη καθαρή, ο σκουπιδοφάγος “καθαρίζει” άστεγους, οι εκλογές κάθε χρόνο είναι πάρτυ που δεν τελειώνει και η Ιστορία ένα μαύρο σύννεφο με λίγες φωτεινές στιγμές…

Ένα σπίτι στο κέντρο της πόλης, σπίτι και φυλακή της «ανελεύθερης» Ξένιας, παρακολουθείται από κάμερες. Στο Βορρά, οι χαφιέδες παθαίνουν κρίσεις πανικού και ψυχοθεραπεύονται κρυφά στο skype, ενώ χτίζονται νέες εταιρείες ακόμα και Φιλικές προς τον Άνθρωπο.

Μεγάλη Γερουνία-Νew Ellana-Γαλάτια-Αγγλετέρια-Γηραιά Νευρώπα, έτος 2040 μ.Χ. Φυλακισμένοι, Φύλακες, Χαφιέδες και Κατηχητές μπλέκονται ο ένας στη ζωή του άλλου. Η Ξένια, η Ίνγκριντ, η Μελίνα και ο Άρης βρίσκονται στο ίδιο γαϊτανάκι του 3%. Οι τέσσερις βαδίζουν μαζί σ’ ένα δρόμο που οδηγεί ή στον αφανισμό ή στους λεγόμενους «ανθρώπους των σπηλαίων». Υπάρχει προοπτική για τη φυλακισμένη ανθρωπότητα; Οι «άνθρωποι των σπηλαίων» ίσως έχουν τις απαντήσεις… Ίσως τις έχει και η παράσταση «Το 3%».