Ξεχάστε την Οδύσσεια που ξέρατε. Ο Όμηρος τα τραγούδησε, αλλά εγώ τα έζησα.

Και με τους αιώνες, πολλά απόκρυφα του έπους μου ξεχάστηκαν.
Θέλετε να τα μάθετε;

Για παράδειγμα:
Πώς ήταν φατσικά οι Λαιστρυγόνες;  Και μήπως ο Καβάφης λέει παχιά λόγια;
 Για ποιον λόγο οι Κύκλωπες τραγουδάνε ακόμα το Δώδεκα και το  Ερωτευμενάκι;

Τι σόι μάγισσα ήταν η Κίρκη και πόσο χρέωνε το αναλυτικό ωροσκόπιο;
Τι παίχτηκε με τους λωτούς και με τα black angus του Ήλιου;

Ποιο ήταν το ρεπερτόριο των Σειρήνων και γιατί άλλος πάει από πέσιμο, κι άλλος από δέσιμο;

Τι μου ’πε η μάνα μου μόλις με είδε στον Κάτω Κόσμο; ( Όχι, τότε δεν είχαμε ζακέτες.)

Τι ήταν η Σκύλλα πριν σκυλλιάσει και γιατί όλα τα αντιόξινα του κόσμου δεν έφταναν για την αδερφή της;

Πώς ξώμεινα εφτά χρόνια στο νησί της Καλυψώς;

Πόσο μαφία ήταν τελικά αυτός ο Ερμής; Και γιατί δεν γνωρίζουμε περισσότερα για τον μυστηριώδη Λάρι;

Πάνω απ’ όλα – ποια ήταν η αληθινή Πηνελόπη, που δεν άγγιξε αργαλειό στη ζωή της κι είχε τους μνηστήρες γραμμένους;

Αράξτε, λοιπόν, και θα σας τα πω όλα εγώ, ο Οδυσσέας, πολυμήχανος πρωταγωνιστής της ιστορίας.

Τα υπόλοιπα είναι λόγια των αθάνατων – δηλαδή παραμύθια.