Με φόντο τη Χίο, τη θάλασσα και τη ζωή των ναυτικών, το βιβλίο επιχειρεί να μιλήσει για τον έρωτα, τη μοναξιά εκείνων που φεύγουν και τη σιωπηλή δύναμη εκείνων που μένουν πίσω και περιμένουν.
Και ίσως αυτό είναι το στοιχείο που κράτησα περισσότερο.
Η Χίος, οι άνθρωποί της, η ναυτική ζωή, τα ταξίδια, η αναμονή, οι αποχωρισμοί… όλα αυτά δημιουργούν ένα σκηνικό που θα μπορούσε να γίνει πραγματικά συναρπαστικό. Έχει κάτι από τη μυρωδιά της θάλασσας και τη μελαγχολία ενός λιμανιού.
Όμως, για μένα, η ιστορία δεν κατάφερε να αποκτήσει την ένταση που περίμενα.
Δύο ερωτικές ιστορίες, χωρίς ιδιαίτερες ανατροπές ή εκπλήξεις, χωρίς εκείνες τις κορυφώσεις που θα με έκαναν να αγωνιώ για την εξέλιξή τους. Διαβάζεται ευχάριστα και εύκολα, αλλά όχι με αμείωτο ενδιαφέρον.
Κάποια στιγμή, μάλιστα, ένιωσα πως περιμένω κάτι να συμβεί. Μια ανατροπή, μια κορύφωση, κάτι που θα αλλάξει την πορεία της ιστορίας και θα της δώσει περισσότερη δύναμη. Δεν ήρθε.
Ένα ευχάριστο ανάγνωσμα, με όμορφο σκηνικό και ενδιαφέρουσες αναφορές στη Χίο και στη ζωή των ναυτικών, αλλά για μένα έμεινε περισσότερο στο «ευχάριστο» παρά στο «αξέχαστο».