.

Ακολουθει σεντονακι οπότε οπλιστείτε με υπομονή.

Να ξεκαθαρίσω πως απο μικρο παιδι μεγαλωσα με comics, animations , video games και ταινιες Marvel/DC. Το δωματιο μου ηταν (και ειναι) γεματο action figures αυτων των ηρώων. Οποτε οταν περιμενω τετοιες κυκλοφορίες περα απο το hype που με διακατέχει νιωθω και παλι παιδι . Ο Batman και ο Wolverine ηταν παντα οι 2 αγαπημένοι μου . Πέραν του συναισθηματικού κομματιού θα προσπαθήσω να ειμαι οσο πιο αντικειμενικος μπορω .

Θα ξεκινήσω λιγο αναφερόμενος στον ελέφαντα στο δωματιο και δεν ειναι αλλος απο το hand holding και λοιπα πραγματακια που βλεπουμε και ακουμε απο τα previews.
Το παιχνιδι το επαιξα day one και ναι ήρθα αντιμέτωπος με την μπλε εντονη γραμμη που σε κατευθύνει ευθεία σε ενα περιβάλλον που ειναι φτιαγμένο να πας ευθεια . Οπως επισης ήρθα αντιμέτωπος με τα QTES που ειτε πατούσα καποιο κουμπι ειτε οχι το αποτέλεσμα ηταν το ιδιο χωρις να με επηρεάζει καπου . Οπως επισης ειδα απο πρωτο χερι το περιβόητο σημειο με την μηχανη που παει μονη της . Παμε ενα προς ενα .
Πρωτον η μπλε γραμμή αντιπροσωπεύει την ικανότητα του Wolverine να εντοπίζει καποιον η κατι απο την μυρωδιά, η γραμμή εμφανίζεται οταν πρεπει και οταν υπάρχει συγκεκριμένος λογος για να εξυπηρετήσει εναν σκοπο και δεν υπαρχει μονιμα στο μονοπάτι σου . Βεβαια δεν εχει και ιδιαίτερο νοημα να το συζηταμε πλεον διοτι εχει παρει patch απο εχθες και εχει διορθωθεί αισθητα,δεν ειναι πλεον καθόλου ευδιάκριτη και μπορεις απο μπλε να την κανεις ασπρη ωστε να μπερδευτεί καλυτερα στο περιβάλλον για να μην ενοχλει . Υπαρχει η επιλογή On/Off για τον εντοπισμό των collectables που επισης λειτουργει θετικα για τους ανθρωπους που δεν τα θελουν στο πιατο.
Τα QTES τωρα ειναι ειδικές περιπτώσεις, τι εννοω… ειναι καποια segments που ειτε τα κανεις ειτε οχι δεν εχει απολύτως καμια σημασια και δεν αλλαζει κατι . Καποια αλλα segments ομως εαν αποτυχεις θα παιξει ενα διαφορετικό animation που θα φας damage αλλα το αποτελεσμα θα ειναι παλι το ιδιο . Ουσιαστικά υπαρχουν για να κανουν το παιχνδι πιο κινηματογραφικό και τιποτα παραπανω . Αν με ρωτατε δεν με ενοχλει καπου .
Το σημειο με την μηχανη τωρα , ναι πηγαινει μονη της . Μπορεις ειτε πατωντας R2 να αναπτύξεις ταχύτητα και αντιστοιχα με το L2 να φρεναρεις . (Το ίδιο συμβαίνει και στο RE9 αλλα δεν θυμαμαι να το θαβουμε ετσι αλλα anyway στο θεμα μας ) Στην δυσκολια που το επαιξα εγω οταν δοκιμασα να αφησω το controller για να δω εαν θα τερματίσει μονο του κατέληξα να πεθαινω διαρκως επειδη ετρωγα damage . Οταν το γυρισα στο easy ναι το παιχνδι τερμάτισε μονο του την πιστα . Οποτε ειναι και αληθεια αλλα και ψέμα παράλληλα. Η δυσκολια κανει την διαφορα .

Το παιχνιδι το επαιξα στην μεγαλύτερη δυσκολια που σου παρεχει και το ολοκλήρωσα στις 22 ωρες . Δεν το εκανα speedrun, πηρα το χρονο μου περιηγήθηκα σε καθε level για να δω οτι ειχε να μου προσφερει σε καθε mission και να απολαύσω καθε πτυχή του level design.
Σιγουρα οι 22 ώρες επηρεάζονται κατα πολυ απο το επίπεδο της δυσκολιας , ετρωγα ακραια wipes και χρειάστηκε αρκετη προσπάθεια για να καταφερω να προχωρήσω παρακατω . Το ιδιο ομως δεν ισχυει εαν καποιος το βαλει στο normal και κατω. Το δοκιμασα και διαπίστωσα οτι ειναι αρκετα γενναιόδωρο με το damage που κανεις στους εχθρους αλλα και στο health regeneration που εχεις ακομα και στο normal νιωθεις οτι παιζεις στο easy . Για παιχτες που εχουμε εμπειρία σε πιο απαιτητικά παιχνίδια το normal δεν ικανοποιεί. Για αυτο και συνιστώ τις μεγαλύτερες δυσκολιες .

Οποτε θα παμε με γνώμονα αυτη την εμπειρία του The Best There Is.

Εκτιμώ το γεγονός οτι το παιχνίδι δεν συγχωρεί σε αυτη την δυσκολια. Ευκολα οι εχθροί μπορουν να σε κανουν να νιωσεις overwhelmed και να βρεθείς ευάλωτος εαν παρεις τις λαθος αποφασεις κατα την διαρκεια του combat.
Σιγουρα το combat δεν ειναι κατι εξωπραγματικό και επουδενί δεν ανακάλυψαν τον τροχό. Ειναι πολυ απλοϊκό και δεν εχει κανένα απολύτως βαθος οπως αλλα παιχνιδια της κατηγορίας του . Αυτο και μονο για πολλους αποτελεί κυριο λογο να μην το πλησιάσουν καν και ειναι απολύτως κατανοητό.
Η απλοϊκότητα της μαχης ομως ειναι και αυτη που το κανει τοσο εθιστικό. Το γεγονός οτι δεν εχεις 30 διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης μιας μαχης οπως σε αλλα παιχνίδια (πχ crimson desert) και ειναι το πατροπαράδοτο τετράγωνο,τετράγωνο,τρίγωνο, αποφυγή και special abilities με κανει να νοσταλγώ παιχνιδια που επαιζα μικρος και τα λάτρευα (GoW series OG, darkriders, mad max , arkham series κτλ) .Αυτο σε συνδυασμό με το ποσο fast pace και smooth ειναι η μαχη ομως λειτουργεί στον υπερθετικό βαθμο. Σε εθίζει και σε κανει να νιώθεις ασταματητος. Άλλωστε τι παραπανω θα μπορουσε να κανει ενας χαρακτήρας με 6 νυχια και ενα healing factor ? ?‍♂️

Combat -> αρκετα Basic αλλα λειτουργεί αψογα για αυτο που προσπαθεί να εκπροσωπήσει. Σε κανει να νιωθεις οτι εισαι ο Wolverine.8/10.

Οι χαρακτήρες είναι καλογραμμένοι. Ο ηθοποιός που υποδύεται τον Wolverine εχει κανει εκπληκτική δουλεια και ο ρολος του ταιριάζει γαντι. Το ιδιο εχω να πω και για την ηθοποιό της Jean Grey , αν και αργει λιγο να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον στην πορεία καταλήγει να σε εκπλήσσει ευχάριστα. Βεβαια στον χαρακτήρα της ηταν που παρατήρησα την καθοδήγηση της sweet baby inc οσων αφορα τον δυναμισμό της (φαινεται forceαρισμενο πραγμα που η συγκεκριμένη χαρακτήρας δεν το εχει αναγκη γιατι ειναι απο τα πιο δυνατα οντα που υπαρχουν στο Marvel Universe) . Οκ ομως ειναι κατι που το ξεπερνας και μπορεις να μην το δωσεις και τοσο σημασία.
Ο κακος της υπόθεσης μας ειναι πασιγνωστος, δεν μας προκαλεί κάποια εκπληξη η αποκάλυψη του , το περιμενουμε αλλωστε απο χιλιόμετρα να ερχεται και θα ηθελα να σταθω λιγο σε αυτο και να πω πως εχει κουρασει αυτο που κανει η insomniac με τους συμμάχους που γινονται εχθροι στο τελος . Στο Spiderman 1 ειχαμε τον octopus στο 2 ειχαμε τον Harry στο miles morales την παιδικη του φίλη και τωρα εδω τα ιδια . Θελω να δω κατι διαφορετικο. Η ερμηνεία ομως του Baker εδω ειναι και αυτη που τον ξεχωρίζει απο του υπόλοιπους κακους των προαναφερθέντων τίτλων. Ο τυπος ειναι ΑΡΡΩΣΤΑ ΚΑΛΟΣ σε αυτο που κανει.
Τα Bosses του παιχνιδιού ειναι η καλύτερη δουλεια της Insomniac ειναι όλα αξιομνημόνευτα και δυσκολα που σου προσφέρει τρομερή ικανοποίηση οταν τα ριχνεις .( εξαιρείται το κάκιστο sentinal prototype boss που ειναι οτι πιο generic εχω βιωσει στο σύγχρονο gaming)

Χαρακτηρες -> Καλογραμμένοι, ωραια χημεία μεταξύ τους, τρομερος κακος που εχει λογο υπαρξης αλλά υπηρχε περιθώριο βελτίωσης και ειναι αισθητο. 7/10 .

Boss fights 9/10.

Τελος παμε στην ιστορια του παιχνιδιού που εδω βαζει ξεκάθαρα τρικλοποδια στον εαυτο του το παιχνιδι. Θα μιλησω χωρις spoilers .
Το παιχνιδι ειναι φτιαγμένο για τους Fans και μονο . Θεωρει πολλα πράγματα δεδομένα και δεν αφηνει χωρο για λιγο exposition ωστε και ενας ανθρωπος που θα παιξει το παιχνιδι χωρις να εχει τις απαραίτητες γνωσεις των comics να μπορεσει να ακολουθήσει την ροη της ιστορίας χωρις να χασει τα αυγα και τα πασχάλια.
Αυτο που κανανε ουσιαστικά ειναι οτι πηρανε 3 διαφορετικες φασεις και storylines των comics , τα παντρεψανε και βγαλανε αυτο το αποτελεσμα.
Για εναν άνθρωπο που εχει τις γνωσεις (οπως εγω) θα το βρει πανέξυπνο και αρκετά πρωτότυπο πραγμα που δεν εχουμε συνηθίσει την insomniac να κανει , συνήθως επιλέγει πιο ασφαλείς μονοπάτια.
Η ιστορια βγαζει νοημα στο τελος . Ολο το υπόλοιπο ταξιδι σε μπερδευει. Ειναι σκόπιμο ομως, καθ ‘ολη την διαρκεια του παιχνιδιου σε βομβαρδίζει με μικρα σεναριακα δωρακια ειτε μεσα απο μικρα cutscenes των 2-3 δευτερολέπτων σε διαφορες φασεις ειτε μεσα απο easter eggs η απο τις δοκιμασιες nightmare που αποτελουν και ενα ειδος collectable προκειμένου να ενωσεις εσυ το παζλ και να βγαλεις ενα νοημα πριν το τελος που στο εξηγει .

Αυτο αποτελεί και το μελανό σημείο του παιχνιδιού.
Δυστυχώς δεν θα μπορεσει να κανει εναν αγνωστο με το ειδος ανθρωπο που θα το πιασει στα χερια του Fan του lore και του universe γιατι πολυ απλα δεν ειναι αυτος ο σκοπος του και το κοινο στο οποίο απευθύνεται. Θα καταφερει ομως να τον κανει να περασει καλα για όσο ασχοληθει με το απολαυστικό gameplay του .

Ιστορια -> προβλέψιμη σχετικα με την αποκάλυψη του μεγαλου κακου , αρκετα τολμηρη ως προς το τι προσπαθει να φτιαξει για το μετέπειτα με ακρετο βαθος και πρωτοτυπία.

Για τους fans 8/10.
Για του υπόλοιπους 4/10 .

Το προσημο του Wolverine με την δικη μου εμπειρία είναι θετικότατο. Αναγνωρίζω τα πολλα του ψεγάδια αλλα στο τελος της ημερας περασα ομορφα και ευχαριστήθηκα καθε λεπτο του . Για τους fans ειναι ενα love letter απο την insomniac γραμμένο με σεβασμό ως προς την προσέγγιση του χαρακτήρα.
Υπαρχει αρκετος χωρος για βελτίωση ομως που ελπιζω να δουμε σε ενα δευτερο installment με πιο πλουσιο gameplay γεματο βια και αιμα .

Στα 80€ το συνιστώ στου Fans του ειδους.
Σε ολους του υπόλοιπους η αγορα θα αξιζει στα 30€ και κατω .

Γενική βαθμολογία 7.5/10 !!!

Το review μου θα είναι αρκετά μεγάλο, οπότε για όποιον δεν θέλει η δεν έχει χρόνο να διαβάσει ολόκληρη την έκθεση που έχω γράψει, θα πω με λίγα λόγια ότι το Wolverine, δυστυχως, ειναι ενα απο τα πιο απογοητευτικά, βαρετά και soulless παιχνιδια που εχω παιξει στη ζωη μου. 1 αστέρι στα 5 και δε θα το πρότεινα ουτε για αστείο σε κάποιον αν δεν το βρει 20 ευρώ η λιγότερο. Να πω την αλήθεια, και δωρεάν να ήταν το παιχνίδι, πάλι δε θα το πρότεινα. Αν θέλετε ντε και καλά να το πάρετε επειδή είστε φαν του wolverine όπως εγώ, ελπιζω να το πάρετε σε δίσκο για να το ξεφορτωθείτε μετά καθώς δεν αξίζει καν να παραμείνει στη συλλογή σας.

Θα αναλύσω τώρα όλα τα θέματα που είχα προσωπικά με το παιχνίδι.

Spoiler Alert για οποιον ενδιαφερεται για την ιστορια. Σας έχω δυσάρεστα νέα. Μου πήρε 13 ώρες για να το ολοκληρώσω και να πάρω το πλατινουμ. 80€ για 13 ώρες δε θα με πειραζαν τόσο αν η ιστορια του παιχνιδιου ηταν πραγματικά καλη και είχε έστω λίγο replayability και παραπανω side content. Δυστυχώς όμως, η ιστορία του παιχνιδιού ειναι τοσο βαρετή, τόσο κακή και δίχως νόημα, που στα περισσότερα cutscenes ήθελα πραγματικά να πατήσω skip. Το τελος προβλέψιμο και χωρίς καθόλου impact και buildup κατά τη γνώμη μου. Οι χαρακτήρες δεν έχουν προσωπικότητα, τα facial animations κάκιστα, σε σημείο που τα συναισθήματα των ηθοποιών δε μπορουν να μεταφραστουν στην εικόνα καθως ολοι φαινονται σα να εχουν κανει απο 20 μπότοξ. Ο διάλογος τραγικός και τόσο κλισέ που μπορειτε από μόνοι σας να φανταστείτε τι θα πει ο κάθε χαρακτηρας στην επόμενη του πρόταση. Το πιο σημαντικό όμως, είναι οτι απλά δεν με ένοιαξε ουτε δευτερόλεπτο από ο,τι έγινε στην ιστορία. Ήταν εντελώς αδιάφορη. Θα ήμουν πιο επιεικής βέβαια αν το gameplay ήταν πολυ ωραιο και η ιστορία ήταν ετσι οπως είναι. Είναι κρίμα όμως γιατι θα μπορούσαμε να έχουμε παρει μια παρα πολυ καλή ιστορια, καθως μιλαμε για τον Wolverine.

Τώρα πάμε στο gameplay. Μακράν η μεγαλύτερη ξενέρα για μένα σε όλο το παιχνίδι. Ξεκίνησε ok, όμως μετά το πρώτο chapter στο telembang κατάλαβα πως ειχα δει το 80% από ο,τι είχε να μου προσφέρει. Είναι απαράδεκτο ένας χαρακτήρας σα τον wolverine να έχει μονο 2 combo strings σε ολόκληρο το παιχνίδι και αυτά τα 2 combos να είναι εξαιρετικά clunky. 3 φορές τετράγωνο και μια τρίγωνο και τριγωνο, τετράγωνο, τετράγωνο, τριγωνο. Ναι αυτα είναι τα 2 μόνο combo strings που μπορεί να κάνει ο Λόγκαν σε ΟΛΟ το παιχνίδι. Λες και το παιχνίδι φτιαχτηκε για παιδια 5 χρονών που δε μπορουν να πατήσουν πανω από ένα κουμπί τη φορά. Φυσικα έχει και 6 techniques, από τα οποία ο παίχτης μπορεί να κανει equip τα 4. Δυστυχώς ομως για άλλη μια φορά, δεν ειναι κατι το ιδιαίτερο και ο χρόνος που παιρνει για να γινει το recharge του καθενός ειναι τεράστιος, οπότε εισαι αναγκασμένος να σκοτώνεις τους εχθρούς με τα 2 υπερβαρετά και χωρίς καθόλου weight combos, όσο περιμενεις 2 εργάσιμες για τα recharges. Έχει και abilities που τον κανουν η πιο δυνατο η να παιρνει ζωη στο τελος των combo αλλα παλι, τιποτα που να κανει το gameplay και το moveset του πιο διασκεδαστικό, όπως για παραδειγμα τα upgrades και τα abilities στα Spiderman της Insomniac. Το parry system ειναι απλα οκ, θα μπορουσε να ειναι πιο εμπλουτισμενο. Η μόνη στιγμή που ‘νιώθεις’ σα τον wolverine όπως λένε και ολοι οι μεγαλοι reviewers, είναι όταν κανεις trigger το rage drive. Το rage drive ειναι το αντιστοιχο spartan rage του kratos, απλά για τον Λόγκαν. Γενικά περίμενα περισσότερα απο το gameplay και ήλπιζα πως θα ήταν σε στυλ Ninja Gaiden, Dmc, Metal Gear Rising κτλ καθώς πιστεύω οτι αυτο ταιριάζει καλύτερα σε αυτόν τον χαρακτήρα. Επίσης έχει κουράσει πια το ολο πράγμα με τα forced walk segments. Δε με πειραζει να περπαταει απλα ο χαρακτηρας μου και να μιλάει με καποιον αλλο χαρακτήρα εφόσον λένε κάτι ενδιαφέρον για την ιστορία, για τη σχέση τους, για το παρελθόν τους. Με πειράζει να γίνεται αυτό και να μη λένε τίποτα το ενδιαφέρον. Αυτο το πράγμα γινεται περίπου 5 φορές κατά όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού και καταντάει γελοίο.

Το gore υπερβολικά toned down για έναν χαρακτήρα σα τον wolverine. Περιμένεις να δεις finishers τυπου Mortal Kombat και βλεπεις τον Λόγκαν να αποτελειώνει το καθε εχθρο πιο light κι από τον Spiderman στα παιχνιδια των ίδιων developer.

Η μουσική του παιχνιδιού ανύπαρκτη, το main theme του Wolverine είναι δύο νότες στην αρχή και μετά απλά το παράτησαν. Καθόλου memorable και uninspiring.

Το climbing και το traversal επίσης γελοίο. Όλοι οι τοίχοι βαμένοι με άσπρη μπογιά για να καταλάβει ο παίχτης που πρέπει να πάει και να σκαρφαλώσει, λες κι έχει άλλο δρόμο να ακολουθήσεις, και αντί να σε αφήνουν να σκαρφαλώνεις όπου θέλεις χρησιμοποιώντας τα νύχια του Λόγκαν, σε βάζει να πιάνεσαι από εξογκώματα λες και παίζεις tomb raider!

Εχει πολύ hand holding το παιχνίδι αλλά δεν μπορώ να πω οτι θα εβγαζα ολοκληρο βαθμο για αυτό. Ναι μεν γινεται κουραστικο όταν πας να μαζέψεις καποια collectibles και ο Λόγκαν σου λέει ότι πρέπει να πας προς το main objective αλλά δεν είναι και το τέλος του κόσμου κατ εμέ.

Το side content περιέχει collectibles που μπορείς να μαζέψεις σε καθε chapter είτε για να αγοράσεις στολές ειτε για καποιο τροπαιο και επισης εχει και τα nightmare doors. Στα nightmare doors μπορείς να κάνεις τριών ειδών trials. Combat, platforming, ο Θεός να το κάνει & enemy waves, στα οποία ανά πέντε waves μπορείς να επιλέξεις ένα από τα δύο αγάλματα που εμφανίζονται μπροστά σου, τα οποία σου δίνουν ένα boost αλλά και ένα disadvantage μαζί. Πχ παιρνεις παραπάνω ζωή όταν σκοτώνεις εχθρούς αλλα ταυτόχρονα το rage drive σου γεμίζει πιο αργά. Γίνεται και αυτό πολύ κουραστικό και βαρετο όμως καθώς το enemy variation ειναι για γέλια και για κλάματα. Εχει τρία είδη εχθρών αν δε κάνω λάθος. Τύπους με ranged weapons, τύπους με energy blades που σε βαράνε σε ότι ευκαιρία βρουν και το encounter γίνεται απλά ένα parry festival. Τέλος έχει brutes οι οποίοι έχουν ΠΑΡΑ πολλή ζωή και παίρνουν 40 δευτερόλεπτα ο καθένας να τους φας. Α και κάποια άλλα ghost enemies που εμφανίζονται αργότερα στο game. Όλα αυτα τα enemy types παραμένουν ίδια σε όλο το παιχνίδι και απλά γίνονται reskinned. Στην αρχή ειναι οι 3 ίδιοι εχθροι αλα Trask soldiers, πιο μετά στη μεση του παιχνιδιού, hand soldiers και στο τέλος sentinels. Overall, μετά από αυτη τη παρένθεση που πιστευω οτι ήταν σημαντική, τα nightmare doors δεν λένε και πολλά περα απο τα wave challenges αλλά δεν υπάρχει κάτι άλλο πέρα από αυτα.

Κάτι που ξέχασα να αναφέρω στο gameplay segment είναι η κάμερα. Είναι τόσο κακοφτιαγμένη που δε μπορείς να καταλάβεις από που σου έρχονται τα χτυπήματα. Υπάρχουν στιγμές από τα μέσα του παιχνιδιού και μετά, που έρχεσαι αντιμέτωπος με 10 εχθρούς ταυτόχρονα και όλοι σου ορμάνε χωρίς καν να τους βλέπεις μπροστά σου. Το reaction time που χρειαζεσαι για να κανεις parry εναν εχθρο που ειναι λιγα χιλιοστα απο το να σε χτυπησει, ειναι ενος οδηγου F1. Τουλαχιστον στη δικια μου περιπτωση που το επαιξα στο Best there is difficulty. Μπορεί να ειναι και skill issue δε ξερω lol. Θα ήταν πιο ευχάριστο αν η κάμερα στα combat encounters ήταν πιο ξεζουμαρισμένη, σε στυλ Batman Arkham series. Ειναι η χειροτερη καμερα σε παιχνιδι που εχω παιξει απο το dark souls 3, και συγκεκριμένα το πρωτο phase του nameless king…

Αυτό ειναι ανεπίτρεπτο αποτέλεσμα για ένα παιχνίδι που βρισκόταν για 4-5 χρόνια in development και είχε, από ο,τι λένε, 300 εκατομμύρια budget. Ήταν προσβολή για το gaming community αυτό το παιχνίδι.

Βλέπω πολλά reviews να λένε ότι πρέπει να χαιρόμαστε και να ευχαριστούμε κιόλας που πήραμε αυτό το παιχνίδι μετά από τόσα leaks και καθυστερήσεις που είχαν γινει. Εγώ πιστεύω πως δε πρέπει να ρίχνουμε τα στάνταρ μας τόσο χαμηλά γιατι στη sony βλέπουν οτί πουλάει και θα ετοιμάσουν μια φουρνιά με άλλα τόσα τραγικά παιχνίδια. Αν κάποιος όντως το λάτρεψε και του άρεσε το παιχνίδι τότε μαγκιά του, δε θα κάτσω να τον φάω και να του επιτεθώ. Ο καθένας έχει τη δικιά του άποψη.

Τώρα για τα θετικά μακάρι να μπορούσα να γράψω ολόκληρη παράγραφο αλλά έτσι όπως είναι τα πράγματα δε γίνεται.

Γραφικά ωραία, μερικά locations είναι πανέμορφα, όπως για παράδειγμα όλο το Tokyo. Οι στολές, στη πλειοψηφία, είναι ωραίες και απο boss fights μου αρεσε παρα πολυ η Lady Deathstrike, παρολο που το design της είναι τρισαθλιο.

Αν το πάρετε θα περάσετε καλά για 7-8 chapters (28 σύνολο), αλλά πιστεύω πως μετά από ένα σημείο θα το παίζετε από αγγαρεία κι επειδή θα λυπάστε τα λεφτά που δώσατε. Έτσι ένιωσα εγώ τουλάχιστον και δε πιστεύω πως θα έμπαινα καν στο κόπο να το τερματίσω αν ο Wolverine δε μου άρεσε τόσο όσο μου αρέσει σαν χαρακτήρας, αλλά ο καθένας θα έχει τη δικιά του άποψη.

Ελπίζω να βοήθησα και ευχαριστώ όποιον διάβασε όλο αυτό το κατεβατό.

To hate που έχει λάβει αυτό το παιχνίδι είναι αδιανόητο. Ναι, δεν είναι τέλειο, αλλά όποιος βάζει ένα αστέρι κοροϊδεύει τον εαυτό του. Δεν καταλαβαίνω γιατί όλοι ξαφνικά κράζουν ένα linear παιχνίδι. Το 007 First Light ήταν επίσης 15 ώρες και όλοι το εκθειάζουν (και εγώ επίσης). Uncharted 4 επίσης 15 ώρες και θεωρείται αριστούργημα. Όλα τα Uncharted. To Spider-Man 17 ώρες, όλοι το λάτρεψαν. Miles Morales 8 ώρες. Τα παλιότερα God of War ήταν 8-10 ώρες και είναι all time classics. Αν απολαμβάνεις κάτι, αξίζει τα λεφτά του. Δεν χρειάζεται όλα τα παιχνίδια να είναι Elden Ring και Witcher 3. Χαλαρώστε λίγο.
Όσο για το Wolverine λοιπόν... Αρκετά decent story, πολύ καλές ερμηνείες από τους ηθοποιούς με ένα συναισθηματικό bittersweet τέλος που τα κλείνει όλα πολύ ωραία. Όσο για το woke στοιχείο που κράζουν πολλοί, ούτε καν. Έχει μια λεσβία σε όλο το παιχνίδι και έγινε χαμός λες και έχει καμία σημασία για το στορυ. Δεν έχει απολύτως καμία! Το μόνο που βλέπεις είναι 2 γυναίκες να μιλάνε και να λένε ότι είναι παντρεμένες. Ουαου!
Το gameplay ήταν το αποκορύφωμα για εμενα. Ήθελα βία, αίμα, finishers, και αυτό ακριβώς πήρα. Και όποιος λέει ότι το παιχνίδι είτε παίζεται μόνο του είτε δεν έχει καθόλου βάθος, μαλλον έπαιζε στο easy mode. Η μάχη έχει διαφορετικά combo με βάση αν πατάς ή αν κρατάς το τετράγωνο ή το τρίγωνο, άλλες επιθέσεις κάνει αν ο εχθρός είναι stunned, άλλες αν δεν είναι, έχει 6 special abilities από τα οποία μπορείς να έχεις 4 ενεργά, έχει ένα ξεχωριστό ability για crowd control, το rage mode που σφάζεις τους πάντες και τα πάντα, dodge, parry που θέλει καλό συγχρονισμό, stealth, και δεκάδες passive adaptations για να παίζεις όπως σου ταιριάζει. Προσωπικά εγώ έπαιζα στο δύσκολο και το θεώρησα ότι πρέπει για να έχω ένα καλό challenge. Έχει και πολύ δύσκολο επίπεδο που ίσως είναι καλύτερο για 2ο playthrough.
Επίσης έχει καλό enemy variety, και κάθε λίγες ώρες πολεμάς κάτι διαφορετικό, το οποίο κρατάει τις μάχες ενδιαφέρουσες. Τα 5-6 bosses που έχει είναι αρκετά διαφορετικά το ένα από το άλλο, πρέπει να διαβάζεις τις κινήσεις και να αντιδράς ανάλογα αλλιώς μόνο με attack θα πεθάνεις πολύ γρήγορα. Γίνονται σταδιακά πιο δύσκολα όσο πιο πολύ παίζεις, καταλήγοντας σε ένα επικό φινάλε, θεαματικό, με 3 στάδια και τρομερή δράση.
Μιλώντας για ώρες, διάφοροι εδώ μέσα λένε ότι δεν αξίζει τα λεφτά του. Εγώ για τα 70€ που έδωσα, πέρασα και γαμω και δεν το μετανιώνω στιγμή που το πήρα. Έκανα όλα έξτρα (nightmare doors), έψαξα όλα τα collectibles και ξεκλείδωσα όλες τις στολές. Μου πήρε συνολικά 19 ώρες χωρίς να βιάζομαι, και χωρίς να πεθάνω πολλές φορές. Να πέθανα και 10-12 φορές σε όλο το παιχνίδι. Ακόμα και 15 ώρες να σου πάρει, και πάλι είναι ένα εξαιρετικά διασκεδαστικό παιχνίδι.

Θα τα πω Με λίγα λόγια …
Μια πραγματικά καθηλωτική εμπειρία

Ένα παιχνίδι που καταφέρνει να αποδώσει εξαιρετικά την άγρια, σκοτεινή και ασταμάτητη πλευρά του Wolverine. Από τις πρώτες κιόλας στιγμές, είναι ξεκάθαρο ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα ακόμη παιχνίδι βασισμένο σε χαρακτήρα της Marvel, αλλά για μια εμπειρία που θέλει να σε βάλει πραγματικά μέσα στο μυαλό και την ψυχολογία του Logan.

Αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο είναι η αίσθηση της μάχης. Ο Wolverine δεν αισθάνεται σαν ένας συνηθισμένος superhero χαρακτήρας. Οι κινήσεις του είναι βίαιες, γρήγορες και δυναμικές, ενώ τα νύχια του αποτελούν πραγματικά το βασικό εργαλείο του παιχνιδιού. Κάθε μάχη έχει ένταση και σε κάνει να νιώθεις ότι ελέγχεις έναν χαρακτήρα που δεν φοβάται να μπει στη μέση της σύγκρουσης.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι και το γεγονός ότι το παιχνίδι φαίνεται να δίνει μεγάλη σημασία στην προσωπικότητα του Logan. Πίσω από τη δύναμη, την οργή και τη βία υπάρχει ένας χαρακτήρας με παρελθόν, εσωτερικές συγκρούσεις και συναισθήματα. Αυτή η πλευρά κάνει την ιστορία πολύ πιο ενδιαφέρουσα και δίνει μεγαλύτερο βάρος στις στιγμές ανάμεσα στις μάχες.

Ο κόσμος του παιχνιδιού είναι επίσης ένα από τα δυνατά του σημεία. Η ατμόσφαιρα είναι πιο σκοτεινή και ώριμη, κάτι που ταιριάζει απόλυτα στον Wolverine. Οι χώροι, οι χαρακτήρες, η μουσική και η σκηνοθεσία δημιουργούν μια αίσθηση που θυμίζει περισσότερο κινηματογραφική περιπέτεια παρά ένα απλό superhero game.

Και φυσικά, δεν γίνεται να μη μιλήσουμε για τα γραφικά. Η λεπτομέρεια στους χαρακτήρες, στα περιβάλλοντα και στις κινήσεις κάνει τον κόσμο να δείχνει εντυπωσιακό. Οι εκφράσεις του προσώπου και οι κινηματογραφικές σκηνές βοηθούν πολύ στο να αισθάνεσαι ότι παρακολουθείς μια μεγάλη ιστορία του Wolverine και όχι απλώς ότι παίζεις ένα παιχνίδι.

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο, όμως, είναι ότι το παιχνίδι φαίνεται να καταλαβαίνει τι κάνει τον Wolverine τόσο ξεχωριστό. Δεν προσπαθεί να τον κάνει απλώς «άλλον έναν υπερήρωα». Είναι ο Logan: βίαιος όταν χρειάζεται, σαρκαστικός, μοναχικός, αλλά ταυτόχρονα ανθρώπινος και συναισθηματικός.

Η συνολική εμπειρία είναι πραγματικά καθηλωτική. Από τις μάχες μέχρι την εξερεύνηση και από τις κινηματογραφικές σκηνές μέχρι τις πιο προσωπικές στιγμές της ιστορίας, το παιχνίδι δημιουργεί συνεχώς την αίσθηση ότι συμμετέχεις σε μια μεγάλη περιπέτεια του Wolverine.

Αν είσαι fan της Marvel, του Wolverine ή γενικότερα των single-player action παιχνιδιών με δυνατή ιστορία, είναι ένας τίτλος που πραγματικά αξίζει την προσοχή σου. Έχει όλα τα στοιχεία που περιμένεις από μια μεγάλη παραγωγή: εντυπωσιακή δράση, δυνατή ατμόσφαιρα, κινηματογραφική παρουσίαση και έναν πρωταγωνιστή που μπορεί να σηκώσει μόνος του ολόκληρη την εμπειρία.

Το Marvel’s Wolverine είναι ακριβώς το είδος παιχνιδιού που περίμενα να δω από έναν χαρακτήρα όπως ο Logan. Σκληρό, σκοτεινό, θεαματικό και γεμάτο προσωπικότητα. Ένα παιχνίδι που σε κάνει να θέλεις να συνεχίσεις, όχι μόνο για να δεις τι θα γίνει στην ιστορία, αλλά επειδή απλώς απολαμβάνεις να είσαι ο Wolverine.