Οι Γερμανοί ήταν γνωστοί για την άγρια ​​και σκληρή τους φύση, όπως αναφέρεται από τον Τάκιτο, ο οποίος αντιπαραβάλλει τους σκληραγωγημένους βάρβαρους πολεμιστές με τους εκφυλισμένους εκλεπτυσμένους του πολιτισμένου κόσμου. Ακόμα και αν αυτή η περιγραφή ήταν κάπως υπερβολική για δραματικό αποτέλεσμα, η φήμη τους ως τρομακτικοί πολεμιστές είναι αναμφισβήτητη.

Ακόμα και οι Γαλάτες, οι οποίοι δεν ήταν και τόσο άβολοι, υπέφεραν από τις ατελείωτες επιδρομές και τις περιοδικές εισβολές των Γερμανών. Οι Γαλάτες σύντομα είδαν τα πλεονεκτήματα της συμμετοχής στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατία όσον αφορά τον αποτελεσματικό έλεγχο των συνόρων.

Οι Γερμανοί πολεμούσαν κυρίως ως πεζικάριοι, αλλά υπήρχε και ένας πυρήνας πολεμιστών - πιθανώς μια αριστοκρατική ελίτ - που πολεμούσε έφιπποι. Τα γερμανικά άλογα θεωρούνταν τόσο σκληρά και άγρια ​​όσο οι αναβάτες τους, και το γερμανικό ιππικό συνήθως υπερίσχυε σε μάχες εναντίον άλλων έφιππων πολεμιστών. Ήταν τόσο περιζήτητοι ώστε οι Ρωμαίοι έφιπποι σωματοφύλακες συχνά αποτελούνταν από Γερμανούς.